|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Nu het einde van het vliegseizoen nadert worden er in den lande weer Taartvluchten en andere attractievluchten georganiseerd. Voor deze vluchten dienen lossingsvergunningen aangevraagd te worden bij de Afdeling. Een lossingsvergunning is verplicht en op het organiseren van vluchten zonder lossingsvergunning staan flinke sancties.|
|
Alle prijswinnaars: van harte gefeliciteerd! |
LADIES LEAGUE
Om 8.15 uur werden de duiven gelost met helder weer en een zwakke zuidwesten wind. En ook deze week landde in Ouddorp, om 11.11.04 uur met een snelheid van 1464,269 m/m de eerste duif op de klep bij Lia en Silvana Grinwis. De 22-7075144 legde hiermee een afstand af van 257,809 km.
|
|
|
|
De winnaar is een kraswitpen met een volle vleugel. Het is een duifje met een indrukwekkende stamboom waarin we de namen tegenkomen van de Gebr. Van Oort, Bosua, Marijke Vink, Koopman en Gino Clique. Dat kenmerkt de kwaliteit die bij de Golden Classic verkopingen te halen is. Bij de fam. Blaak die met de duivensport nog maar een jaar of tien geleden begonnen is met zoonlief William en met de steun van pa Harry en die heeft intussen de smaak te pakken gekregen en het spelletje overgenomen.|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Om te weten wat de status is van het aantal vogelgriepuitbraken en waar maatregelen van kracht zijn, of weer zijn opgeheven, kunt u het overzicht op de NPO-website raadplegen.Klik op onderstaande button voor het meest actuele overzicht.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Nieuws
Die vraag stel ik mezelf dit keer op papier, maar die vraag hoorde ik gisteren ook in de club gewoon aan tafel.
“Gewoon mee blijven geven” zei Henk, met een lachend gezicht (waar ik toch ook flink wat frustratie door heen zag). “Zodat we volgend jaar weer wat goede jaarlingen op het oude duivenhok kunnen plaatsten” ging hij verder.
En dat is ook mijn gedachte Henk,gewoon ervaring op laten doen en verder wekelijks proberen je niet te ergeren aan de uitslagen. Als ik naar alle andere afdelingen kijk dan zie ik gelukkig nergens dit toch werkelijk belachelijke fenomeen, dat we hier in Zuid-Holland zien groeien. Natuurlijk vind je best wel ergens iemand die 100 jonge duiven meegeeft, maar nergens zijn er zoveel hokken die meer dan 100 duiven meegeven en hokken die zelfs wekelijks boven de 200 duiven meegeven en die hun duiven daardoor allemaal groepsgewijs thuis krijgen.
Ieder normaal denkend mens zal begrijpen dat er tegen groepjes duiven met dezelfde bestemming niet te vliegen valt. En zeker niet als die ook nog eens als eerste wekelijks gelost worden. Wat er nu plaats vindt heb ik jaren terug al voorspeld. Diegene die jaren terug met 100 jonge duiven speelde en door numeriek overwicht alles overheerste en toen gezien werd als een uitzondering heeft nu zelfs meer dan 200 jonge duiven mee.
Andere liefhebbers zagen destijds namelijk ook wat voor grote voordelen er aan groot numeriek overwicht zaten en gingen dit gedrag kopiëren. Gevolg, ondanks dat er ook in Zuid-Holland best wat duiven zijn verspeeld kijk je werkelijk je ogen uit hoeveel duivenliefhebbers er zijn die nu nog steeds boven de 100 jonge duiven inkorven. En aangezien er best wel een kostenplaatje aan inkorven van zoveel duiven hangt komen er ook meer specialisten die alleen met jonge duiven spelen.
In krimpen aan de Lek hebben ze nu een lid die alleen met jonge duiven speelt en wij in Lekkerkerk hebben er ook één bij gekregen die alleen met jonge duiven speelt. In krimpen a/d Lek korfde die jonge duivenspecialist 152 jonge duiven in voor de eerste vlucht en vloog hij de 1e 24 prijzen en bij de eerste 60 prijsduiven had hij er 54. Bij ons in Lekkerkerk korfde de jonge duiven specialist de eerste vlucht 137 jonge duiven in. Daar viel de overheersing gelukkig nogal mee.
Dit fenomeen gaan we nu steeds meer krijgen ,totale overheersing van het jonge duivenspel door specialisatie. Ik durf te stellen dat alleen het kostenplaatje wat hier aan hangt voor 98 % van de liefhebbers gewoon niet op te brengen is. En dan heb ik het nog niet over de tijd die er in gaat zitten. De liefhebbers die nu met meer dan 200 duiven vliegen kweken er vaak meer dan 300.
Kortom ik benijd liefhebbers in andere afdelingen die nog gewoon de 1e 100 duiven in hun afdeling verdelen over 50 liefhebbers. Hier in Zuid-Holland rayon oost vliegen 2 liefhebbers gewoon samen bijna 50 prijzen van de 1e 100 in de afdeling (en beginnen met de eerste 7 ) en dat tegen bijna 10.000 duiven.
En dan ook nog even over mijn eigen duiven. Dat de motivatie voor dit spelletje niet hoog ligt moge duidelijk zijn. Maar we blijven duivenliefhebber tot op het bot en hopen op de wat verdere vluchten toch nog wat te kunnen laten zien. Onze duiven kwamen prima, maar hebben 14 dagen stil gezeten en dat is niet bevorderlijk voor de prestaties. Een week overslaan is voor een jonge duif funest. We hadden het plan om onze duiven afgelopen woensdag een lapje te geven maar de regen verhinderde dat en toen zijn ze zomaar de mand in gegaan. Ze gingen prima de mand in en trainde echt goed maar kwamen niet goed op de uitslag. Eigenlijk heel logisch en was te verwachten.
Wat opviel, de jonge duiven hadden extreem dorst en zaten daarna behoorlijk lang in elkaar. Ze gingen prachtig weg en als je dan dat spul na thuiskomst ziet zitten, dan denk je wel een waar ben ik eigenlijk mee bezig.
We hopen in ieder geval op betere tijden en we vertrouwen er op dat die betere tijden er ook zullen komen.
Slotakkoord op Perpignan voor Sander Dijkema
Weliswaar een dag later dan gepland blijkt ook de slotkoers op Perpignan weer een pittige te zijn. De 215 duiven van de IFC kregen (net als de rest overigens) om zaterdagmorgen om 07.30 uur de vrijheid en hadden onderweg met een lichte tegenwind uit het noordoosten te maken. Alle voorspellingen ten spijt kwamen bereikten alleen 14 Franse duiven hun thuisbasis. Op zondagmorgen kon het lange wachten beginnen en tot verassing van alleen klokte Ad Fortuin om 07.53 uur in Nederland eerder een duif dan in België, goed voor de nationale winst. De duiven kwamen traag af want zijn 2e duif, twee uur later scoorde nog de 3e nationaal. De eerste melding bij de IFC kwam van Chris Paauwe die zijn 1e getekende om 11.28 uur klokte. Als twee melding verscheen Sander Dijkema op het scherm met zijn 2e getekende om 11.35 uur. Sander vliegt echter ruim 7 km. verder dan Chris en dus kaapte hij met 2 m.p.m. verschil het goud weg voor Chris. Zilver dus voor Chris Paauwe. Eric Dek klokt om 11.57 uur zijn 1e getekende en legt daarmee beslag op het brons. De koers stond maar liefst tot 20.18 uur open, terwijl op dat moment zowel nationaal als internationaal de prijzen nog niet waren verdiend. Van de 29 deelnemende liefhebbers wisten er 23 één of meerdere duiven in de prijzen te klasseren. Maar hoe zwaar de koers ook is, wekelijks weten liefhebbers prima te presteren. Een 100% score was er voor Cees Joosse met 2/2 en L. van Schouwen met 3/3. Comb. Krijger & zn. met 4/6 en Aart Jan Maljaars met 2/3 scoorden beiden 67% prijs. Chris Paauwe behaalde een prijspercentage van 60% (6/10) en een 50% score was er voor respectievelijk Sander Dijkema (2/4); Joop Duinkerke (2/4) en Joost Corré (2/4). Als IFC Zeeland kunne we terugkijken op een fabelachtig seizoen 2022, met o.a. 2 nationale overwinningen van de Comb. Verhagen-Buyl op Agen jaarlingen en Chris Paauwe op Narbonne. Verder werden er door meerdere liefhebbers de nodige vaasjes binnengesleept.
6 augustus 2022 Perpignan – 215 duiven – 29 deelnemers – IFC Zeeland:
1 S. Dijkema; 2, 7 Chris Paauwe; 3 Eric Dek; 4 Martin van Nieulande; 5 H. Lindenberg;
6 Cees Joosse; 8 Falco Schoemaker; 9 Joost Corré; 10 Joop Duinkerke.
IFC Zeeland
Jaap Bruggeman
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Bestellingen ringen 2023
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
WEDSTRIJDEN
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Bent u geabonneerd op Op (de) Hoogte en ontvangt u deze ineens niet meer? Controleert u dan alstublieft eerst of ODH wellicht in de spam-box staat.|
|
|
In ODH bieden we graag ruimte aan verenigingen en afdelingen om leuke verhalen, bijzondere initiatieven of spannende wedstrijdverslagen met de lezers van ODH te delen. Hierbij willen we iedereen de kans geven zijn/haar bericht onder de aandacht te brengen.
Dit weekend was het dan weer zover (voor ons), de laatste oude duivenvlucht van het jaar 2022.
Op het vliegprogramma stond Argenton maar dat werd Chateauroux. We hadden onze duiven op nest gebracht om te proberen om op deze laatste vlucht nog een mooi resultaat neer te zetten.
De duiven zagen er werkelijk schitterend uit en we waren vol vertrouwen. De duiven zaten allemaal op het einde van hun broedcyclus en wat moet je dan nog meer.
We begonnen s’morgens met de jonge duiven die niet echt lekker naar huis toekwamen .We zaten verleden week echt heel vroeg maar deze week gewoon te laat. Eigenlijk ook niet heel vreemd want er komen bijna dagelijks jonge duiven terug met en zonder chipring ,sommigen zijn weken onderweg geweest om thuis te komen. En sommigen zijn zo mager als brandhout en hebben weet ik wat allemaal meegemaakt. We laten ze dan maar gewoon bij de rest en geven ze wat tijd om te recupereren. Dat deze “ thuiskomers ”niet bevorderlijk zijn voor de algehele conditie van de koppel jonge duiven moge duidelijk zijn.
Vanaf volgende week gaan we weer meedoen en daarom hebben we vanmorgen de boel gescheiden en een geel pilletje op gestoken. We zullen proberen om de laatste jonge duivenvluchten nog een mooi resultaat neer te zetten.
De oude duiven werden vroeg gelost en over de weersomstandigheden viel niets te klagen. Overal prachtig zonnig weer en een Noordoosten windje. Alles was dus aanwezig om een mooie afsluiter te mogen ervaren. Rond 15.00 werd er op de poortdeur geklopt en toen ik ”Wachtwoord” riep, kreeg ik als antwoord “Haring met uien” en toen ik de poortdeur opende stond daar Ron Kooyman samen met Pascal van Wijngaarden.
Ron had een flinke bak met haringen meegenomen en dat doet hij altijd als hij bij ons komt letten. Hij is de vaste wekelijkse letter van Cees en Pascal maar als die hier komen kijken dan komt Ron vaak mee. Ron is een duivenmelker in hart en nieren maar heeft het zelfde beroep als Appie Dunnink en dat gaat niet samen met duiven spelen. Ron kwam als jong ventje in de jaren 70 al bij mij in Ammerstol duiven letten. Zijn grote favoriet op mijn hok was een temperamentvolle blauw gehamerde doffer die hij zelf de naam “De havik”had gegeven.
Wekelijks zat deze doffer in het snuitje van de uitslag. Aan het eind van het seizoen korfde ik hem in voor Bergerac (ik dacht in 1979).Het werd een hele zware editie en hoewel Ron al bij het krieken van de dag bij me was, kwamen er nergens duiven door. Hij had met zijn moeder afgesproken dat hij kwart over twaalf thuis moest zijn om te eten. Hij woonde op een paar minuten afstand van mij en sprong om tien over twaalf op de fiets. Om kwart over 12 viel de “Havik”en speelde een knal vroege nationale prijs en om half een was Ron weer terug. Ik zie nog zijn gezicht voor me toen ik vertelde dat hij net weg was toen “de Havik”arriveerde. Wat baalde hij dat hij zijn “Havik “niet had zien vallen. Niet te bevatten dat dit voorval al weer ruim 40 jaar geleden plaats vond.
Jochem ,Pascal,Ron en onder getekende hadden onder toeziend oog van Lida (die niets van haring moet weten) het grote bord met haring zo weggewerkt. En zo rond een uur of vier begonnen we serieus de lucht af te turen. We zagen niet veel actie en het was stilletjes in de lucht. Toen de klok richting vijf uur tikte werd het duidelijk dat het een hele pittige vlucht zou gaan worden.
Het op nest brengen aan het eind van het seizoen gaat altijd gepaard met overvloedige pennen rui. Zodra ze gaan broeden zijn er duiven die ondanks bijlichten( en stukjes van de pennen bijten )gewoon pennen gaan gooien.
Ik verduister mijn duiven niet (maar trek 2 pennen in Februari en Maart) en dan wordt het altijd spannend of ze de laatste vlucht gaan halen. Er waren er al behoorlijk veel die te ver in de rui waren en die niet mee konden. En ook behoorlijk wat twijfelaars( wat pennen rui betreft) die we wel hebben ingekorfd. Gelukkig waren er ook een paar bij die hun 3e pen hadden gegooid en verder stabiel ruide.
Op deze duiven moesten we kunnen rekenen. En dan na een lange stilte komt er een flits tussen 2 huizen door en voor we het door hadden stond daar onze 2e getekende “Hannah”weer voor ons neus.”Hannah” speelde als jonge duif al twee 1e prijzen en is als 3 jarige duivin absoluut één van onze beste duiven. Dit jaar speelde ze ook al een 10e NPO op Vierzon tegen 15.991 duiven en op de midfond kan ze ook met de beste mee. Een toppertje die volgend jaar op het kweekhok komt samen met een andere 3 jarige duivin( kleine Mirjam) die verleden jaar ook op Vierzon de 4e NPO speelde tegen bijna 8000 duiven.
“Hannah zag er prachtig uit en er was niet aan te zien dat ze zo’n zware klus had geklaard. En dan moeten we 12 minuten wachten en valt onze beste jaarling duivin die haar 13e prijs wint dit jaar en 5 minuten later een andere top jaarling duivin die tijdens haar 3e vlucht tijdens de lossing op de grond is gekletterd en pimpel paars de volgende dag thuiskwam. En na weken thuis nu ook al weer 8 mooie prijzen speelt. Dan komen de duiven heel stroef naar huis en zien we al gauw dat er ook bij zijn die echt teveel pennen hebben gegooid. Alles bij elkaar een wat tegenvallend resultaat (We hadden er meer van verwacht) maar moeten het er mee doen.”Hannah”vliegt een keurige 35e NPO tegen 3931 duiven en de 1e in de club en 2e in het rayon ,daar zijn we tevreden mee.
We gaan ons vanaf nu bezig houden met de jonge duiven en gaan proberen die aan de praat te krijgen volgende week.
AD FORTUIN, STRIJEN VLAMT MET GOUD EN BRONS OP NATIONAAL PERPIGNAN!
.
.
En met Perpignan sluiten we zoals gebruikelijk het seizoen op de grote internationale ochtendlos-singen af. Alhoewel in 2020 door corona het seizoen verlaat begon en Narbonne op 15 augustus en Perpignan op 7 augustus werd vervlogen en dus Perpignan niet de afsluiter was. Als we op de kaart kijken dan zien we Narbonne en Perpignan in elkaar verlengde liggen en met Barcelona over de Pyreneeën de vluchten op de middenlijn vormen. Narbonne en Perignan verschillen zo‘n 60 km in vliegafstand met elkaar en in het midden van praten we dan over afstanden van 1009 en 1069 km voor de twee vluchten en die afstanden hebben Jay Lissenberg in Utrecht en Koos Steenbeek in het naburige de Bilt alwaar onze nationale weerinstituut is gevestigd (Ukkel in Belgie). Met Utrecht en de Bilt praten we natuurlijk wel al over de overvlucht in Nederland. De verre overvlucht tegenover Frankrijk en België. De duiven van Narbonne werden mooi buitenaf dicht bij de Middellandse Zee in vrijheid gesteld terwijl die van Perpignan op een grote parkeerplaats midden in stad werden gelost. Op Perpignan zijn internationaal dik 12.000 duiven aan de start gekomen en dat is natuurlijk een aanzienlijk verschil met de intussen ‘beruchte‘ 26.000 van Narbonne maar de laatste vlucht krijgt elk jaar veel jaarlingen aan de start als zijnde een vlucht met een relatie kortere afstand en internationaal een apart concours voor hen. In Nederland werden voor Perpignan 3804 duiven ter inkorving aangeboden en dat is met de 4873 duiven in 2021 aan de start een daling van bijna 22 procent. In 2020 kwamen 3354 duiven aan de start en in vergelijking met 2022 is dat een stijging van 13,5 procent. In deze heeft de medaille dus duidelijk twee kanten en welke zien we het liefst? Vorig jaar werd Perpignan nationaal gewonnen op de grootste afstand ooit en het goud greep toen Rutger Jan Rittersma uit het Drentse Zuidlaren en wel op een afstand van 1198 km. En dezelfde liefhebber was in 2013 een grote verrassing op Agen oud met toen ook de 1e nationaal (tevens 1e internationaal) op 1099 km en toen woonde Rutger Jan nog juist noordelijk van Groningen en tegenwoordig woont hij dus in Zuidlaren en dat Drentse dorp ligt zo‘n 15 km ten zuiden Groningen en zo ongeveer halverwege tussen de hoofdsteden van de provincies Groningen en Drenthe. Als we kijken naar de afdelingen alwaar de laatste 34 jaar de nationale zege op Perpignan in Nederland is gevallen dan zien een grote verspreiding over het land. We zullen de afdelingen eens overlopen. Vier keer viel de nationale zege in de afd. 1 (Zeeland), vijf keer in de afd. 2 (Brabant 2000), drie keer in de afd.3 (Oost-Brabant), acht keer in de afd. 4 (Limburg), ook acht keer in de afd. 5 (Zuid-Holland), twee keer in de afd. 6 (Noord-Holland), twee keer in de afd. 7 (Midden-Nederland), één keer in de afd. 8 (Gelders-Overijsselse Unie), één keer in de afd. 10 (Noord-Nederland) en één keer in de afd. 11 (Friesland). En de laatste jaren heeft de absolute overvlucht flink weten toe te slaan en dat is zeker het geval omdat daar relatief beduidend minder duiven op Perpignan wordt gekorfd. Zo won in 2016 Mevlüt Tekin in het Noord-Hollandse Medenblik goud en zilver op 1139 km. In 2017 won Pieter Woord in Urk op 1135 km en hij ‘valt‘ onder de afdeling Friesland. En in 2021 was de afdeling 10 aan de beurt met Rutger Jan Rittersma. Alleen in de afdeling 9 is dus nog geen nationale zege op Perpignan gevallen alhoewel Jelle Jellema in het Overijsselse Nijverdaal daar alle veschillende keren dichtbij is geweest op 1114 km. De zeges in de pure overvlucht werden wel telkens behaald als de duiven 1200 m.p.m. of meer konden halen. In 2014 won Arjan Beens uit Genemuiden nationaal Perpignan op 1134 km en hij scoorde toen voor de afdeling 8.
Eerste duiven
In Perpignan werd de duiven op zaterdagmorgen om 7.30 uur gelost. Min of meer gelijktijdig gingen ook de vluchten Châteauroux voor België en Nederland en Libourne voor België los. De Belgische Châteauroux ging om 7.15 uur los en de winnaar op 522 km haalde een snelheid van 1137 m.p.m. Châteauroux van Zuid-Holland vertrok om 7.45 uur en de winnende duif haalde hier 1133 m.p.m. op 595 km. Libourne in België was nog een verdere vlucht en die ging om 7.30 los. De snelste duif reikte op Libourne tot 1018 m.p.m. op 720 km. En dan is het wel duidelijk dat op Perpignan met nog lagere snelheden rekening moet worden gehouden. Op Perpignan geldt voor deelname een minimumafstand van 725 km en dan komt men juist een 25 m ten noorden van Parijs uit om te mogen deelnemen. En wat zou de kortste afstand van een Franse of Duitse deelnemer op Perpignan 2022 daadwerkelijk zijn geweest? En vanaf 20 uur werd het dus turen naar Pipa om de eerste internationale melding te zien verschijnen. Na 13 uur vliegen aan 1000 m.p.m. zou men dus rond 20.30 uur op 780 km moeten kunnen klokken. Maar zou die snelheid haalbaar zijn? Of zou het lichte tegenwindje verder in de avond nog zwakker worden en dus in het voordeel van de grotere vliegafstanden gaan werken? En jawel hoor dan toch de eerste melding om 20.40 uur op 799 km. En met 1011 m.p.m. kon toch in de lijn van Libourne geklokt worden. De duif werd geklokt in Montvilliers geklokt en dat is een dorp ten noorden van Le Havre aan de kust. En wel door de familie Cufffel die in 2015 internationaal Barcelona won. Het noordoostelijke windje in het voordeel van de westkant en de kuststrook? Op zaterdagavond kwamen daarna nog 14 andere Franse duiven door waaronder nog twee stuks van de familie Cuffel. Die 12 duiven werden allemaal op kortere afstanden dan de 799 km van de familie Cuffel geklokt. Wat zou het zondag in de overvlucht gaan worden? Zouden Belgische en Nederlandse duiven nog in de buurt van de Franse duif kunnen komen? Heel opmerkelijk kwam de eerste melding uit Nederland eerder dan uit België. Ad Fortuin uit Strijen klokte om 7.54 uur op 1021 km en zijn duif reikte tot 1005 m.p.m. en kwam nog dichtbij bij de snelheid van de Cuffelduif. In België werd de eerste Perpignanduif om 8.20 uur geklokt op 924 km en die kreeg een snelheid van 886 m.p.m. toegewezen. In Jabbeke klokte Vergaerde-Denolf om 8.39 uur op 953 km en met de snelheid van 897 m.p.m. winnen ze Perpignan in België. Op een steenworp afstand van Ad Fortuin kreeg Hugo Batenburg (Batenburg-v.d. Merwe) in Klaaswaal om 8.12 uur zijn eerste Perpignanganger en op 1023 km (2 km verder dan Ad Fortuin) en met 989 m.p.m. is dat goed voor de derde internationaal en de tweede nationaal. Internationaal vallen zo de prijzen 1, 4, 5, 6 en 7 in Frankrijk langs de Seine lopend van Parijs naar Le Havre terwijl Nederland de prijzen 2 en 3 pakt op afstanden die zo 225 km verder liggen.
Fortuin boven!
Nadat Ad Fortuin zijn eerste Perpignanduif had geklokt om 7.53 uur kon hij bijna 2 uur later zijn tweede duif verwelkomen en wel om 9.52 uur en laat deze duif nog de 3e nationaal vliegen! Weer een uurtje later en wel om 10.51 krijgt hij zijn derde duif en die pakt nog de 12e nationaal. Drie minuten daarna is nummer 4 daar en die zal prijs 17 gaan pakken. En zijn vijfde duif om 11.17 uur zal aan prijs 29 in de nationale uitslag komen. En dat is wel een bijzonder kwintet te noemen en deze vijf duiven staan bij de eerste 7 duiven van zijn inkorvingslijst en dat zegt genoeg. Totaal korfde Ad 33 duiven op Perpignan en zijn 9de duif zat om 12.34 uur ‘in de klok‘ en die duif zal prijs 112 gaan winnen. Compagnon en vriend Hugo Batenbrug heeft om 13.11 uur al 17 duiven terug en met 54 duiven mee is dan al bijna een derde terug. Voor de afsluitende Perpignan had Ad Fortuin zich al flink in de kijker weten te spelen en leek hij wel elke ZLU-vlucht vroeger te gaan pakken en dan als klapstuk de 1e nationaal. Zo won hij de week voor Perpignan de 3e nationaal Narbonne. De week daarvoor begon hij met de 13e nationaal Marseille en werd hij op deze vlucht tot grootmeester uitgeroepen in het duivensportblad het Spoor der Kampioenen. Met 8 mee scoorde Ad op Marseille 5 prijzen en wel 13, 74, 82, 84 en 165 tegen 3312 duiven. Gelijktijdig met Narbonne korfde hij een ploegje jaarlingen (waaronder een groot aantal laten) op de middaglossing Bergerac en hij won op die vlucht de 3e nationaal in de sector 2 (5655 duiven) en pakte totaal 12 prijzen met 20 mee. Ja daar aan de dijk tussen Strijen en Strijensas lijkt het geluk en succes niet op te kunnen.
.
.
Mels
De winnaar van Perpignan is de NL2020-1481285 en hij heeft de naam Mels gekregen en is vernoemd naar het zoontje van een nicht. ‘Mels‘ was 14 dagen eerder mee op Marseille en pakte toen prijs 84. Hij was op die vlucht de vierde duif en de 1e en 2e duif waren een broer en zus van hem. En met drie kinderen uit een koppel mag wel van een bijzonder paar gesproken worden. Hun vader is van 2019 en is van Hugo Batenburg gekomen en stamt uit de duivin ‘Willeke‘ die in 2019 de 1e internationaal St. Vincent won op de hokken van Ad en daarna naar Hugo is teruggegaan. Hun moeder is ‘Miss Urk‘ en komt van Pieter Woord en Louw van de Berg uit Urk en stamt uit hun twee internationale winnaars op Perpignan 2017 en Pau 2018. Meer winnaarsbloed kunnen duiven niet in hun aderen hebben mag je wel stellen! ‘Mels‘ begon het seizoen op Pau en miste van die vlucht. En op welke stand ging ‘Mels‘ naar Perpignan? Op Marseille werd zijn duivin verspeeld dus hij zat daarna alleen in zijn bak. Eventjes voor de korving van Perpignan plaatste Ad een losse duivin op zijn afdeling en ‘Mels‘ had duidelijk oog voor haar. En zo werd hij gekorfd en Ad had wel in de gaten dat hij in een perfecte conditie werd gekorfd. Als 1e-getekende vertrok de ‘282‘ van 2020 en hij kwam als 5de duif in Strijen aan en zal prijs 29 gaan winnen. Eerder dit jaar vloog hij prijs van Pau en op Tarbes (i.p.v. St. Vincent) scoorde hij prijs 37 tegen 2308 duiven. Ad heeft deze doffer de prijs de naam ‘Maradonna‘ gegeven en met een reden. Als de nestduiven ter training ‘s avonds worden losgelaten dan gaat de ‘282‘ niet mee de lucht in en zelfs niet als hij wordt opgejaagd. Hij vliegt dan het dak van het woonhuis op of kan daar dan uit beeld verdwijnen. Nu laat Ad deze ‘Maradonna‘ gewoon niet meer mee uit en laat hem in het hok zitten. De naam ‘Maradonna‘ verwijst in deze naar het feit dat die Argentijnse voetballer ook amper trainde en vaak de kantjes er probeerde vanaf te lopen. En is daar ook geen gelijkenis met de Braziliaanse voetballer Romario die ook niet graag trainde, graag en veel sliep en voor de camera vaak zei dat hij moe was?
De winnaar van Perpignan is de NL2020-1481285 en hij heeft de naam Mels gekregen en is vernoemd naar het zoontje van een nicht. ‘Mels‘ was 14 dagen eerder mee op Marseille en pakte toen prijs 84. Hij was op die vlucht de vierde duif en de 1e en 2e duif waren een broer en zus van hem. En met drie kinderen uit een koppel mag wel van een bijzonder paar gesproken worden. Hun vader is van 2019 en is van Hugo Batenburg gekomen en stamt uit de duivin ‘Willeke‘ die in 2019 de 1e internationaal St. Vincent won op de hokken van Ad en daarna naar Hugo is teruggegaan. Hun moeder is ‘Miss Urk‘ en komt van Pieter Woord en Louw van de Berg uit Urk en stamt uit hun twee internationale winnaars op Perpignan 2017 en Pau 2018. Meer winnaarsbloed kunnen duiven niet in hun aderen hebben mag je wel stellen! ‘Mels‘ begon het seizoen op Pau en miste van die vlucht. En op welke stand ging ‘Mels‘ naar Perpignan? Op Marseille werd zijn duivin verspeeld dus hij zat daarna alleen in zijn bak. Eventjes voor de korving van Perpignan plaatste Ad een losse duivin op zijn afdeling en ‘Mels‘ had duidelijk oog voor haar. En zo werd hij gekorfd en Ad had wel in de gaten dat hij in een perfecte conditie werd gekorfd. Als 1e-getekende vertrok de ‘282‘ van 2020 en hij kwam als 5de duif in Strijen aan en zal prijs 29 gaan winnen. Eerder dit jaar vloog hij prijs van Pau en op Tarbes (i.p.v. St. Vincent) scoorde hij prijs 37 tegen 2308 duiven. Ad heeft deze doffer de prijs de naam ‘Maradonna‘ gegeven en met een reden. Als de nestduiven ter training ‘s avonds worden losgelaten dan gaat de ‘282‘ niet mee de lucht in en zelfs niet als hij wordt opgejaagd. Hij vliegt dan het dak van het woonhuis op of kan daar dan uit beeld verdwijnen. Nu laat Ad deze ‘Maradonna‘ gewoon niet meer mee uit en laat hem in het hok zitten. De naam ‘Maradonna‘ verwijst in deze naar het feit dat die Argentijnse voetballer ook amper trainde en vaak de kantjes er probeerde vanaf te lopen. En is daar ook geen gelijkenis met de Braziliaanse voetballer Romario die ook niet graag trainde, graag en veel sliep en voor de camera vaak zei dat hij moe was?
.
.
Hugo
Zoals bekend is Ad Fortuin op advies en instigatie van Hugo Batenburg de grote fond gaan spelen en wel vanaf 2012. Binnen het internationale wereldje op de grote fond neemt Hugo (zoals ook algemeen bekend) een aparte plaats in. Met vader Bas had hij indertijd de legendarische ‘Witbuik‘ van 1981. Op een nieuw en eigen adres is onder de naam Batenburg-v.d. Merwe (getrouwd met Anita een dochter van Piet van de Merwe uit Dordrecht) verder gewerkt aan een ijzersterke fondkolonie. Spectaculair waren en zijn de aankopen van Barcelonawinnaars op nationaal en internationaal niveau in samenwerking met Pipa uit Knesselare. Ad Fortuin verkrijgt elke jaar een flink aantal jonge duiven van Hugo uit zijn bijzondere kweekstal. Ad is ook verbonden aan Pipa inzake de bemiddeling en afhandeling van hun duiventransacties op de Nederlandse markt. Ad heeft ook zelf een kleine kweekploeg en zo zijn de 1e en 5e duif op deze Perpignan op het eigen adres gekweekt. Ad heeft twee vliegploegen en wel 25 koppels meerjarige duiven die op een hok zitten die in de schuur is ingebouwd. Op dat hok is er ook een afdeling voor de kwekers en eentje voor de 100 jonge duiven. Op een ander stenen hok zitten de op twee afdelingen de 25 koppels jaarlingen terwijl op de derde afdeling losse doffers zitten. En ook voor Ad is het verhaal van een eigenploeg late jongen apart. Toen hij deze op de afsluitende middaglossing Bergerac korfde had hij hele weinig fiducie in hen. Ze waren flink ingespeeld maar op vluchten dat ze samen met jonge duiven in de strijd stonden waren vaak veel jongen al thuis terwijl de ‘oude‘ duiven nog moesten arriveren. Om op Bergerac toch een beetje kans op een behoorlijke prijs te maken besloot hij naast de 14 laten ook 6 andere jaarlingen te korven. En groot was de verrassing toen die laten gewoon goed prijs bleken te kunnen vliegen ondanks de slechte voortekenen. Ook duiven met vijf pennen aan beide kanten ‘gegooid‘ en nu gekorfd op eitjes bleken op Perpignan succesvol te kunnen zijn.
Zoals bekend is Ad Fortuin op advies en instigatie van Hugo Batenburg de grote fond gaan spelen en wel vanaf 2012. Binnen het internationale wereldje op de grote fond neemt Hugo (zoals ook algemeen bekend) een aparte plaats in. Met vader Bas had hij indertijd de legendarische ‘Witbuik‘ van 1981. Op een nieuw en eigen adres is onder de naam Batenburg-v.d. Merwe (getrouwd met Anita een dochter van Piet van de Merwe uit Dordrecht) verder gewerkt aan een ijzersterke fondkolonie. Spectaculair waren en zijn de aankopen van Barcelonawinnaars op nationaal en internationaal niveau in samenwerking met Pipa uit Knesselare. Ad Fortuin verkrijgt elke jaar een flink aantal jonge duiven van Hugo uit zijn bijzondere kweekstal. Ad is ook verbonden aan Pipa inzake de bemiddeling en afhandeling van hun duiventransacties op de Nederlandse markt. Ad heeft ook zelf een kleine kweekploeg en zo zijn de 1e en 5e duif op deze Perpignan op het eigen adres gekweekt. Ad heeft twee vliegploegen en wel 25 koppels meerjarige duiven die op een hok zitten die in de schuur is ingebouwd. Op dat hok is er ook een afdeling voor de kwekers en eentje voor de 100 jonge duiven. Op een ander stenen hok zitten de op twee afdelingen de 25 koppels jaarlingen terwijl op de derde afdeling losse doffers zitten. En ook voor Ad is het verhaal van een eigenploeg late jongen apart. Toen hij deze op de afsluitende middaglossing Bergerac korfde had hij hele weinig fiducie in hen. Ze waren flink ingespeeld maar op vluchten dat ze samen met jonge duiven in de strijd stonden waren vaak veel jongen al thuis terwijl de ‘oude‘ duiven nog moesten arriveren. Om op Bergerac toch een beetje kans op een behoorlijke prijs te maken besloot hij naast de 14 laten ook 6 andere jaarlingen te korven. En groot was de verrassing toen die laten gewoon goed prijs bleken te kunnen vliegen ondanks de slechte voortekenen. Ook duiven met vijf pennen aan beide kanten ‘gegooid‘ en nu gekorfd op eitjes bleken op Perpignan succesvol te kunnen zijn.
.
.
.
Hoekse Waard
Ad Fortuin is afkomstig uit Strijensas en dat dorp ligt aan het Hollands Diep alwaar even verderop de Moerdijkbrug de verbinding tussen de provincies Zuid-Holland en Noord-Brabant maakt. In 1985 verhuisde Ad Fortuin naar zijn huidige woning die langs een dijk ligt halverwege tussenStrijensas en Strijen. Het poldergebied heet de Hoekse Waard en is feitelijk een eiland ten zuiden van Rotterdam die door de Heinenoordtunnel met elkaar verbonden zijn. Op de Hoekse Waard is alles akkerbouw dat de klok slaat op de vruchtbare gronden. De verbindingswegen tussen de verschillende kernen zijn dijken en op veel plaatsen is er aan die dijken aan één of twee zijden bebouwing van woonhuizen. De bewoners hebben achter hun huis vrij uitzicht over de akkervelden en bij Ad loopt achter zijn woning het water ‘Nieuwe Haven‘ die bij Strijensas in het Hollands Diep uitmondt. Het hoekje alwaar Ad woont heeft zelfs een eigen gehuchtnaam en wel Steenplaats. Ook Hugo Batenburg woont zo langs een dijk in een vrijstaande woning alwaar het goed duiven houden is. In de Hoekse Waard is altijd fondspel op hoog niveau geweest. Een legendarische naam is die van bakker Marinus Barendregt uit Puttershoek en zijn soort ligt aan de basis van de ‘Witbuik‘ van 1981 van Bas en Hugo Batenburg. Een echt fondbolwerk is altijd Zuid-Beijerland op de Hoekse Waard geweest. Maar dat is anno 2022 helaas helemaal voorbij. Namen als Bos, van Erkel, Sluimer, Beijer en v.d. Velden hebben er jaren voor grote fondsuccessen gezorgd maar de tand des tijds laat veel zaken in het leven veranderen en verouderen en daar ontkomt ook de duivensport niet aan. Maar ook in kern als Numansdorp werd menig vroege duif op de grote fond gepakt door liefhebbers als A. Pegels en W. Kooreman.
Ad Fortuin is afkomstig uit Strijensas en dat dorp ligt aan het Hollands Diep alwaar even verderop de Moerdijkbrug de verbinding tussen de provincies Zuid-Holland en Noord-Brabant maakt. In 1985 verhuisde Ad Fortuin naar zijn huidige woning die langs een dijk ligt halverwege tussenStrijensas en Strijen. Het poldergebied heet de Hoekse Waard en is feitelijk een eiland ten zuiden van Rotterdam die door de Heinenoordtunnel met elkaar verbonden zijn. Op de Hoekse Waard is alles akkerbouw dat de klok slaat op de vruchtbare gronden. De verbindingswegen tussen de verschillende kernen zijn dijken en op veel plaatsen is er aan die dijken aan één of twee zijden bebouwing van woonhuizen. De bewoners hebben achter hun huis vrij uitzicht over de akkervelden en bij Ad loopt achter zijn woning het water ‘Nieuwe Haven‘ die bij Strijensas in het Hollands Diep uitmondt. Het hoekje alwaar Ad woont heeft zelfs een eigen gehuchtnaam en wel Steenplaats. Ook Hugo Batenburg woont zo langs een dijk in een vrijstaande woning alwaar het goed duiven houden is. In de Hoekse Waard is altijd fondspel op hoog niveau geweest. Een legendarische naam is die van bakker Marinus Barendregt uit Puttershoek en zijn soort ligt aan de basis van de ‘Witbuik‘ van 1981 van Bas en Hugo Batenburg. Een echt fondbolwerk is altijd Zuid-Beijerland op de Hoekse Waard geweest. Maar dat is anno 2022 helaas helemaal voorbij. Namen als Bos, van Erkel, Sluimer, Beijer en v.d. Velden hebben er jaren voor grote fondsuccessen gezorgd maar de tand des tijds laat veel zaken in het leven veranderen en verouderen en daar ontkomt ook de duivensport niet aan. Maar ook in kern als Numansdorp werd menig vroege duif op de grote fond gepakt door liefhebbers als A. Pegels en W. Kooreman.
.
.
Nuchter
Ad Fortuin mag gerust een hele nuchtere liefhebbers genoemd worden. Hij is wars van grootspraak of gewichtigdoenerij als er succes genoteerd kan worden. En hij is druk bezet want naast de duivensport werkt hij nog vier dagen per week voor het bedrijf Numan en Kant uit Strijen. Vanwege zijn leeftijd (61 jaar) heeft hij op maandag tegenwoordig een vrije dag. Het bedrijf verzorgt klimaatinstallaties in kantoor- en bedrijfsgebouwen en ziekenhuizen en voor zijn werk maakt hij vele kilometers door het land. Bij zijn duiven is Ad op de nodige punten heel precies. Zo onderzoekt hij al zijn duiven individueel voor inkorving van een grote- fondvlucht. Onder de microscoop wordt dan nagekeken of ze geen last van het geel hebben en als dat zo is dan wordt die duif met ‘gele druppels‘ behandeld terwijl dat voorheen een geelpilletje was. Ad vertelde dat hij vroeger veelvuldig opleerde of elders korfde voor oefenvluchten. Volgens Ad heeft Hugo Batenburg aan dat werk wel een auto versleten maar de mannen leren hun duiven tegenwoordig puur via de vluchten van de eigen afdeling op en dat is in ogen goed genoeg.. Het eigen ZLU-inkorfcentrum te Klaaswaal had als eerste centrum in Nederland een kwart van de gekorfde duiven van deze Perpignan terug en wel om 15.30 uur en toen waren er 28 duiven van de 107 duiven terug. En de grootste bijdrage leverde begrijpelijk Ad die om 15.12 uur zijn 12de duif kon klokken. Om 20.18 uur had Ad er 18 stuks thuis en had ‘Klaaswaal‘ 50 duiven terug en dat is bijna de helft. Alhoewel Ad niet echt in een bosrijk gebied woont heeft hij ook last van roofvogels. En er blijken slechtvalken op de raffinaderij van Shell in Moerdijk aan de andere kant van het Hollands Diep te zitten die regelmatig in actie komen als ze 5 km verderop een grote ploeg postduiven hun rondjes hoog in de lucht zien maken. Ja op de uiterst taaie en zware ZLU-vluchten vanuit Marseille, Narbonne en Perpignan heeft Ad Fortuin een prachtige reeks kopduiven weten te pakken en Perpignan was het absolute orgelpunt met nationaal goud en brons. En met ‘duivenmaat‘ Hugo wordt internationaal zilver en brons gescoord terwijl de internationale winnaar ook nog voor de helft ‘Batenburg-v.d. Merwe‘ is. Proficiat met het prachtige succes!
Ad van Gils
Ad Fortuin mag gerust een hele nuchtere liefhebbers genoemd worden. Hij is wars van grootspraak of gewichtigdoenerij als er succes genoteerd kan worden. En hij is druk bezet want naast de duivensport werkt hij nog vier dagen per week voor het bedrijf Numan en Kant uit Strijen. Vanwege zijn leeftijd (61 jaar) heeft hij op maandag tegenwoordig een vrije dag. Het bedrijf verzorgt klimaatinstallaties in kantoor- en bedrijfsgebouwen en ziekenhuizen en voor zijn werk maakt hij vele kilometers door het land. Bij zijn duiven is Ad op de nodige punten heel precies. Zo onderzoekt hij al zijn duiven individueel voor inkorving van een grote- fondvlucht. Onder de microscoop wordt dan nagekeken of ze geen last van het geel hebben en als dat zo is dan wordt die duif met ‘gele druppels‘ behandeld terwijl dat voorheen een geelpilletje was. Ad vertelde dat hij vroeger veelvuldig opleerde of elders korfde voor oefenvluchten. Volgens Ad heeft Hugo Batenburg aan dat werk wel een auto versleten maar de mannen leren hun duiven tegenwoordig puur via de vluchten van de eigen afdeling op en dat is in ogen goed genoeg.. Het eigen ZLU-inkorfcentrum te Klaaswaal had als eerste centrum in Nederland een kwart van de gekorfde duiven van deze Perpignan terug en wel om 15.30 uur en toen waren er 28 duiven van de 107 duiven terug. En de grootste bijdrage leverde begrijpelijk Ad die om 15.12 uur zijn 12de duif kon klokken. Om 20.18 uur had Ad er 18 stuks thuis en had ‘Klaaswaal‘ 50 duiven terug en dat is bijna de helft. Alhoewel Ad niet echt in een bosrijk gebied woont heeft hij ook last van roofvogels. En er blijken slechtvalken op de raffinaderij van Shell in Moerdijk aan de andere kant van het Hollands Diep te zitten die regelmatig in actie komen als ze 5 km verderop een grote ploeg postduiven hun rondjes hoog in de lucht zien maken. Ja op de uiterst taaie en zware ZLU-vluchten vanuit Marseille, Narbonne en Perpignan heeft Ad Fortuin een prachtige reeks kopduiven weten te pakken en Perpignan was het absolute orgelpunt met nationaal goud en brons. En met ‘duivenmaat‘ Hugo wordt internationaal zilver en brons gescoord terwijl de internationale winnaar ook nog voor de helft ‘Batenburg-v.d. Merwe‘ is. Proficiat met het prachtige succes!
Ad van Gils
Chris Paauwe triomfeert op Narbonne in het NIC, Nationaal en Internationaal!
Tot ieders verrassing kregen de 26.149 duiven in Narbonne op de voorziene dag de vrijheid, ondanks een regen/onweer zone in Midden Frankrijk. De eerste melding kwam notabene uit België en met 7 duiven uit Frankrijk en 3 uit België waren er ’s-avonds dus maar 10 gemeld. Het was iedere liefhebber duidelijk dit was een loodzware klus voor onze duiven. Op de avond van de lossing was Chris Paauwe nog onderwerp van gesprek in het lokaal, een goed seizoen maar veel minder dominant dan voorgaande jaren. Ahum, ik weet niet of hij het gehoord heeft, maar de volgende dag heeft hij dat euvel even rechtgezet. Om 06.51 uur wist Chris namelijk zijn eerste duif van de 345 deelnemende duiven bij de IFC Zeeland te klokken. De winnaar was een jaarling, niet alleen goed voor de 1e bij de IFC maar ook nationaal de winnaar en 3e internationaal gemeld, maar dan weer wel de 1e jaarling en dus ook Internationaal winnaar bij de jaarlingen! En of het niet genoeg was klokt hij ook zijn 2e duif, goed voor plaats 2 bij de IFC en nationaal plaats 11. Over fondcoryfeeën gesproken plaats nummer 3 is voor Sander Dijkema, die zich dit jaar als een komeet bij de nationale fondtop meld, en ook op deze vlucht weer een vaasje binnen harkt met plaats 20 nationaal. Een pittige koers dus die pas eind van de zaterdagmiddag lokaal werd afgesloten, terwijl het nationaal en internationaal nog open stond. Bij velen waren er nog lege plaatsen op het hok, die gelukkig in de dagen daarna langzaam weer gevuld werden door duiven die hun thuishonk weer bereikten. Maar zwaar of niet ook nu waren er weer liefhebbers die wisten uit te blinken, zoals vader Hans en zoon John Lindenberg die respectievelijk 56% (5 vd 9) en 67% (16 vd 24) prijs vlogen. Een soort die de zware fond aan kan dat mag duidelijk zijn. Prima prestaties met 50% prijs waren er verder van Comb. Krijger & Zn. (1 vd 2); Joop Duinkerke (4 vd 8); Cees Joosse (2 vd 4); Comb. Zegers-Breen (1 vd 2); L. van Schouwen (1 vd 2).
29 juli 2022 Narbonne – 345 duiven – 38 deelnemers – IFC Zeeland:
1, 2, 7, 10 Chris Paauwe; 3 S. Dijkema; 4 H. Lindenberg; 5 J.C. Hoek; 6 J.J. Lindenberg;
8 A.J. Maljaars; 9 Gebr. Dingemanse.
IFC Zeeland
Jaap Bruggeman
|
Wekelijks komen er vele vragen binnen bij de medewerkers op het NPO Bureau. We delen een aantal veelgestelde vragen via ODH, want wellicht leven deze vragen bij meer van de lezers/liefhebbers.
FOND IN HET GROENE HART
NIC DE SNELVLUCHT BODEGRAVEN 1714
MARIO DE VOGEL TRIOMFEERT OP MOOI VERLOPEN BERGERAC
Dinsdagavond 26 juni was het een drukte van jewelste in inkorfcentrum de Snelvlucht te Bodegraven. Maar liefst 29 liefhebbers hadden de weg naar het lokaal aan de Dronenweg in Bodegraven gevonden. Met elkaar hadden zij 355 duiven de inkorfcommissie laten inmanden en dat was een mooi aantal. Aan de westkant van Frankrijk was het prima weer en vrijdag 29 juli klonk om 13.30 uur op de paardenrenbaan van Bergerac het startsein voor deze laatste marathonvlucht in ons inkorfcentrum. Het was Mario de Vogel uit Bodegraven die deze Bergerac op zijn erelijst kon bijschrijven. Deze nog relatief jonge liefhebber is succes en kopduiven niet vreemd en al enkele jaren een geduchte tegenstander. Alleen dit jaar wilde het nog niet echt lukken en uitgerekend op deze afsluitende Bergerac was hij iedereen te snel af. Om 10.52.53 uur arriveerde zijn als 8e getekende jaarling duivin NL-21-1193480 en deze constatering was nipt voldoende om de eerste prijs binnen te halen. Mario had haar ingekorfd op 10 dagen broeden. De vader van de winnares is afkomstig van Henk Gerritsen uit Woerden en in de afstamming van de moeder komen we de naam van Bernard Hanno en een Engelse duivin tegen. Mario zag laatstgenoemde blauwbonte duivin wel zitten vanwege haar superieure bouw. Een nazaat van haar is dus de overwinnares geworden. Jan Molenkamp uit Driebruggen draait in de seconden weliswaar vroeger op deze Bergerac maar heeft een kortere afstand en is met de prijzen twee en zeven mooi in de top van de uitslag vertegenwoordigd, tijden 10.52.05 en 10.54.26 uur. Prijs drie zit daar ook weer dicht op, John Rimmelzwaan uit Alphen a/d Rijn, tijd 10.56.28 uur. Prijs vier is voor de kampioen van ons inkorfcentrum, Paul v/d Boogaard uit Kamerik, tijd 11.01.37 uur. Gerard Griffioen uit Zevenhoven pakt maar liefst 3 kopduiven, 11.07.58 uur, 11.18.31 uur en 11.24.35 uur, goed voor de prijzen vijf, acht en tien. Huub Kuyf uit Nieuwkoop en Bert de Graaf uit Alphen a/d Rijn completeren de top tien van deze Bergerac, respectievelijk zesde en negende. Het verdere verloop was ronduit uitstekend te noemen, kortom het “regende” duiven en reeds om 13.30 uur waren alle 119 prijzen verdiend. Absolute uitblinkers waren Huub Kuyf uit Nieuwkoop met 5 van de 6 en Leon van der Voorn uit Ter Aar die na de topprestatie van vorige week ( 100% ) ook nu weer een fraaie serie had met 7 van de 11 in de prijzen. Tot slot dank aan alle vrijwilligers en inkorvende liefhebbers die dit tamelijk door de vogelgriep ingekorte seizoen in ons inkorfcentrum weer mogelijk maakten. Mochten de omstandigheden dit toelaten dan ziet wij allen weer op onze fondmiddag, ergens halverwege januari 2023.
Bergerac, NIC de Snelvlucht Bodegraven 1714, 355 duiven
Eerste twintig van de uitslag:
1 Mario de Vogel; 2-7-18-19 Jan Molenkamp; 3-14-20 John Rimmelzwaan; 4-17 Paul v/d Boogaard; 5-8-10 Gerard Griffioen; 6-13 Huub Kuyf; 9-11 Bert de Graaf; 12 Combinatie Schouten; 15 Theo Wijfjes; 16 Combinatie Jan en Greetje Toor
Eindstand marathon 2022 in ons NIC
- Paul v/d Boogaard
- Theo Wijfjes
- John Rimmelzwaan
- Bert de Graaf
- Martin Wijtman
Henk Vink
Aan dit vaak gebruikte spreekwoord moest ik dit weekend weer eens denken toen ik vrijdag op Facebook een stukje las van Petrus de Keersmaeker, een Belgische liefhebber die ik persoonlijk ken en waar ik op bezoek ben geweest. Petrus schreef vlak na de lossing van Narbonne het volgende op Facebook.
Narbonne, deze onverantwoorde lossing van 26.763 duiven waar van meer dan de helft jaarse duiven is na Pau de tweede miskleun van het jaar . Onverantwoord en zelfs misdadig hoe men met onze duiven omgaat . De lossingsverantwoordelijken, het volledige sportcomité gaan hier allemaal de mist in , opstappen en vervangen door mensen met verantwoordelijkheid zin, dierenliefde en kennis van zaken moeten hoogdringend in de plaats kunnen komen. In een informatica tijdperk waar iedereen alle info kan inzien bij alle weerkundige diensten mag dergelijke miskleun nooit gebeuren. De tijd dat iemand een natte vinger in de lucht stak om de windrichting is lang voorbij. Hier is het laatste woord niet over gesproken.
Aldus Petrus!!
Toen ik (naar aanleiding van zijn bericht) de weerkaart rondom Narbonne ging bekijken zag ik inderdaad een lossing die ongelooflijk onverantwoordelijk was.
Wie heeft er binnen de duivensport zo veel macht om duiven onder zulke slechte condities gewoon te lossen en de ellende in te jagen. Wat kan er in hemelsnaam zo belangrijk zijn om duiven bewust en met volle verstand in zulk slecht weer te sturen. En hier (tot nu toe) zonder gevolgen mee weg kan komen!!
Ik wordt dan boos en verdrietig te gelijk, want wordt direct met mijn gedachten weer geconfronteerd met vluchten uit het verleden, waar dit ook zo is gebeurd. Gewoon duiven lossen wetende dat de duiven hun Waterloo tegemoet gaan en het gros geen enkele kans maakt.
Ik denk dan aan het door de NPO grootst opgezette spektakel van uit Berlijn enkele jaren terug. Een prachtige dagfondvlucht(wat betreft afstand en richting) vanuit Berlijn werd door de NPO georganiseerd en gepromoot op grote posters. Ik besloot ook mee te doen met 6 echte goede dagfond duiven omdat ik een groot voorstander ben van vluchten vanuit het oosten. Helaas was het op de dag van lossing het grootste baggerweer van de wereld in Berlijn. Ik wist dan ook niet wat ik zag toen ik las dat de duiven daar gelost waren onder de meest onmogelijke condities. Het was daar toen echt nog gekker dan nu met Narbonne ,ze werden gelost midden in een gebied wat nu enkele kilometers Noordelijk van Narbonne lag tijdens de lossing.
De afloop vanuit Berlijn was toen zo dramatisch dat er top hokken zijn die nooit een duif thuis hebben gekregen(soms van de 20 mee). Ik kreeg er na twee maanden ééntje terug en denk nog steeds aan de duiven die ik toen ben verloren door een stelletje schurken die zich lossing verantwoordelijke noemen en heel andere belangen hadden dan het welzijn van de duiven.”Moord met voorbedachte rade” dus!!
Nog zo’n debacle waar we ook van tevoren op de weerkaarten konden zien dat het grandioos fout zou aflopen was de 2e Breisach, de vlucht uit Duitsland, een aantal jaren terug, waar naar uitgeweken werd toen we Frankrijk niet in mochten. Je kon toen, ook als gewone leek, op de weerkaart zien dat de duiven door een front heen moesten dat gegarandeerd voor een drama zou gaan zorgen.
Aldus gebeurde en als je nu over vliegen uit de oost richting begint, uit Duitsland dus, krijg je gelijk deze voorbeelden over je heen. Wat deze mensen vaak niet weten is dat voor de 2e wereldoorlog er 2 vlieglijnen werden gevlogen. De eerste weken tot en met de Poolse grens vanuit het oosten en als dat gedaan was (halverwege het oude duivenseizoen) de Zuidwest lijn tot en met Bordeaux. Men had toen 2 kampioenschappen bij de oude duiven,één vanuit de oost en één vanuit de zuid west lijn.
In die tijd werd er over nagedacht om iedereen eens in een gunstige positie te zetten wat betreft de vlieglijn. Nu is het één grote vlieglijn waar wekelijks de duiven over naar huis toe komen vliegen. Diegene die in/op die lijn wonen waar de duiven recht over komen zijn de grote kampioenen en 5 km ten oosten of ten westen daar van heb je al vaak een flink probleem.
Als reden om die duiven in Breisach toen te lossen werd later verteld dat de auto’s op zaterdag Duitsland uit moesten zijn want op Zondag was er in Duitsland en verbod om met vrachtauto’s te rijden. Als dat inderdaad zo was, is dit ook weer een voorbeeld van “Moord met voorbedachte rade”.
Wat mij nog steeds ontzettend stoort is dat wij duivenliefhebbers nooit enige uitleg over Berlijn of Breisach hebben gehad en dat de klojo’s die voor deze debacles verantwoordelijk waren gewoon ongestraft zijn gebleven.
Ik hoop dat diegene die verantwoordelijk zijn voor de lossing vanuit Narbonne nu eens wel verantwoordelijk worden gehouden en aan alle duivenspelers uit mogen leggen wat de reden was om deze duiven te lossen, onder deze omstandigheden, met de volgende dag goed weer in het vooruitzicht.
Over onze duiven kunnen we deze week weinig schrijven. De oude zijn dit weekend niet ingekorfd en vliegen volgende week de laatste dagfond vlucht en dan zit het seizoen er op. De jonge duiven waren voor de vracht ingekorfd en die deden hun 2e vlucht en voor sommigen de 1e vlucht vanuit Quievrain en tevens een totale lossing moesten ondergaan. Daar zijn er nu nog een paar van onderweg.
