- vrijdag 29 december 2017
Ik wandelde – na sluitingstijd – ergens midden de jaren ’80 een Haagsche boekhandel binnen waar prof. Arnold Cornelis (1934 – 1999) een lezing gaf over zijn boek: Logica van het gevoel. Ik was daar met een jeugdvriend, die college volgde bij deze professor in Amsterdam. Het was een gedenkwaardige avond voor ons, want we konden erna als twee jonge apen van begin twintig. Slechts nog maar over een ding praten: gevoel hebben voor de logische dingen in het leven.
Nu ben ik inmiddels 58 jaar en sta aan de buitenzijde van de actieve duivensport, en zie misschien wel een van de mooiste dierensporten steeds verder afglijden in de tijd. Is dat jammer. Ja, natuurlijk. Maar de oorzaak ervan ligt mijn inziens niet zozeer bij een NPO of individuele melker. Want zoals velen het met mij eens zullen zijn: De tijd is zo enorm versneld geraakt, dat zo goed als bijna letterlijk geen ruimte meer bestaat voor onze tijdrovende sport.
Mijn gevoel voor deze logica is dat als eerste de NPO een idee moet hebben om deze aftakeling stop te zetten. Niet door zoiets heel onlogisch te roepen als: Mensen, ergens medio 2021 zijn we weer met meer melkers als nu. Maar door de tijd zo te vertragen, dat een duivenmelkersgezin gelijke tred houdt met de versnelde tijd. Ik bedoel natuurlijk, de steeds groter wordende roep om minder stress in de samenleving. Bijvoorbeeld, door maatregelen af te kondigen, waardoor meer vrije tijd ontstaat voor een melker, zijn gezin, familieleden en vrienden.
Misschien, zou Maurice en zijn bestuurders toch is het boek van Cornelis moeten lezen tijdens de feestdagen, De vertraagde tijd.
