ST. VINCENT WORDT TARBES
Bedankt voor uw begrip.
Filip Norman,
Voorzitter en Yvan Eeckhout,
Secretaris Belgische Verstandhouding.

En dan zijn de kruitdampen van nationaal en internationaal Barcelona weer opgetrokken! De strijd is gestreden. Dromen zijn uitgekomen maar nog meer zijn als zeepbellen uiteengespat. Maar dat is eigen aan de duivensport en geldt zeker voor een vlucht als Barcelona. Welke duiven zijn daarvoor geschikt, welke duiven kunnen dat aan? Door ze te korven en te spelen kunnen we daar achter komen. Jarenlang op deze vlucht uitblinken blijkt uiterst moeilijk. Duiven die meerdere jaren achter elkaar top-100 nationaal kunnen vliegen zijn zeldzaam. En Barcelona is een vlucht vol hindernissen, onbekende problemen en bekende en onbekende gevaren. Dat elk jaar anders is geldt zeker voor Barcelona. Hoe gingen de duiven de mand in, waren ze toen top of kon het beter? En onderweg kan een beetje geluk en mazzel ook geen kwaad. Net die ene draad goed hebben kunnen ontwijken, net een gunstig plekje vinden om wat te drinken. En hoeveel liefhebbers horen we niet praten over het opbouwen van een ploeg voor Barcelona. Waar haal je duiven die in hun genen veel hebben om Barcelona aankunnen en tegen welke prijs (letterlijk en figuurlijk)? Een flink portie geluk is in de kweek ook onontbeerlijk want wanneer en op welke leeftijd geeft een bepaald koppel duiven de goede vlieger of goede kweker? In reportage lezen we altijd over de winnende en succesvolle duiven maar hoeveel broers en zussen van hen waren niets of amper iets waard op de vluchten en in de kweek? En die hebben toch dezelfde genen! Het verhaal van Johan Cruyff en zijn broer Henny, dezelfde ouders maar niet de gelijke voetbalkwaliteiten.
Open en ‘zwaar‘ weer
Over Barcelona 2022 kunnen we met zekerheid stellen dat de duiven mooi open vliegweer hebben gekregen met een onbewolkt Frankrijk op vrijdag. Maar het was wel windje tegen, weliswaar een heel matige wind maar met een zon die uitbundig scheen en met hogere temperaturen in Frankrijk en dat alles maakte het toch echt zwaar. In België en Nederland kregen de duiven met een noordwestelijke wind te maken die wat sterker in kracht was en later meer westelijk stond. Op vrijdag 8 juli kregen de duiven even ten noordwesten van Barcelona hun vrijheid. Het internationale konvooi omvatte dit jaar 16.897 duiven waaronder 4905 stuks van Nederlandse deelnemers. In 2018 kreeg nationaal Barcelona 3912 duiven aan de start en dat was een ‘dieptepunt maar daarna steeg het van 4129 in 2019, 4477 in 2020, 4838 in 2021 en dit jaar dus 4905 duiven. En dat noemen we een stijgende lijn die vooral door een redelijk aantal liefhebbers zal zijn ‘gemaakt‘ die grotere ploegen op deze Spanje-vlucht korven. De eerste melding kwam op zaterdagmorgen vroeg uit de voorvlucht in Frankrijk en wel uit Criquebeuf sur Seine. Er werd daar door de familie Dudouit om 5.49 uur geklokt en zij zitten op 866 km. Hun duif kwam tot een snelheid van 926 m.p.m. en dat zou later ook de snelste duif van het Franse legioen van 4123 Barcelonagangers blijken te zijn. Hun woonplaats geeft al aan dat het stadje aan de rivier de Seine ligt en daarvan weten we dat die door Parijs stroomt. De rivier is maar liefst 776 km lang en stroomt langs bekende lossingsplaatsen als Troyes, Melun, (Parijs), Mantes-la-Jolie en Rouen en mondt bij Le Havre in het Kanaal uit. Juist ten zuiden van Rouen ligt Criquebeuf-sur-Sreine. De tweede Franse duif wist tot 862 m.p.m. te komen en dat is al aanzienlijk minder. De tweede duif in tijd werd om 7.10 uur geklokt in België en wel in Sart-Dames-Avelines en dat is een dorpje in het zuiden van de provincie Waals-Brabant en is gelegen tussen Brussel en Charleroi. Een driejarige duivin werd daar geklokt door Team Delhove-Paesmans-Bouffa op een afstand van 1014 km. Met 998 m.p.m. bleek deze duivin later de internationale winnaar te zijn. En dat men ruime voorsprong als men weet dat voornoemde Frans duif de 2e internationaal gaat winnen. Alain Delhove had trouwens in 2020 al twee hele vroege duiven op Barcelona. Vorig jaar werden er met 10 mee geen vroegere duiven gepakt maar 9 van de 10 staan wel in de internationale uitslag. De Delhoveduivin heeft trouwens een hoog Oranjegehalte want de vader is een doffer van Verweij-de Haan en de moeder is uit twee duiven van Cor de Heijde gekweekt.

Driewegen boven
De eerste Nederlandse Barcelonaduif werd om 10.30 uur geklokt door Pieter Goeree uit het Zeeuwse Driewegen. Hij klokte een tweejarige duivin op een afstand van 1102 km en zij wist een snelheid van 906 m.p.m. te halen. Op de ZLU-meldingslijst kwam ze bovenaan te staan en dat bleef ook zo terwijl bepaalde duiven in de overvlucht nog enigszins in de buurt wisten te komen maar haar niet meer echt konden ‘bedreigen‘. Op de ZLU-meldingslijst ziet men ook gelijk hoeveel duiven de liefhebber mee heeft en toch met enige verbazing zag ik dat Pieter Goeree 59 eigen duiven ter inkorving in Hoogerheide had aangeboden. De naam P. Goeree uit Driewegen was vorig jaar op Barcelona al bepaald opvallend. Met 31 mee wist hij toen 19 prijzen nationaal te scoren en met de regelmaat van een klok werden die toen ‘gedraaid‘. En de naam ‘Goeree‘ was toch geen bekende en/of gevestigde naam op de grote fond? Meer bepaald Pieter deed vorig jaar voor de eerste keer mee op Barcelona en pas sinds 2019 is hij in zijn geboortedorp Driewegen actief in de duivensport. Hij kocht toen een huis aldaar en op de voormalige boomgaard van zijn vader daar achter kon fraai een duivenhok geplaatst worden. En dat hok werd in 2019 overgenomen van Koen Minderhoud die van Koudekerke naar Westkapelle terug ging. En dat is een flink hok van 17 meter lang met de nodige afdelingen. Pieter Goeree was daarvoor woonachtig in Kruiningen en had daar goede contacten met Tijs van Iwaarden. Aanvankelijk dacht Pieter Goeree er over om een hok van hem over te nemen maar toen Thijs stelde voor dat hij ook vanaf zijn erf kon gaan meespelen. En zo geschiedde. In 2018 nam Pieter daar deel aan de ZLU-vluchten Agen en Narbonne met zijn jaarlingen. Maar het fondavontuur in Kruiningen was dus van korte duur. In 2020 speelde Pieter met jaarlingen mee in Driewegen en korfde hij 54 stuks op Agen en daarvan pakte hij er 11 stuks in de prijzen. Van deze ploeg gingen er dus een jaar later 31 naar Barcelona met het gekende puike resultaat. Vorig jaar gingen de jaarlingen naar Agen en Narbonne en weer werden flinke ploegen gekorfd. De winnares van Barcelona 2022 was daar ook telkens bij en vloog de 735e Agen van 6804 duiven en de 464e Narbonne van 8188 duiven.

Catalana
Pieter Goeree vertelde dat hij voor de grote fond wel gerichte aankomen heeft gedaan. En dat zien we als we naar de stamboom van de Barcelonawinnares ‘Catalana‘ kijken. Haar vader is van 2017 en afkomstig van Herman Brinkman uit het Overijsselse Tuk. Najaar 2017 kocht Pieter Goeree bij Herman een aantal (late) jongen uit zijn betere en beste duiven. De vader stamt uit de kruising van broer en zus. En Herman Brinkman had hun ouders weer gehaald bij J. Eggink uit Laren (Gld) en Team van Ginkel uit Veenendaal. De moeder van ‘Catalana‘ is een duivin van Walter van de Meulen uit Sirjansland van Schouwen-Duivenland. En haar ouders wisten van wanten op de grote fond en wonnen zelf beste prijzen. Eerst kocht Peter duiven van Walter via Toppigeons aan maar later bij hem aan huis en intussen klikt het heel goed tussen de twee liefhebbers.

Daarnaast heeft Pieter ook duiven op de kweek van Chris Paauwe uit Kruiningen en van Willem Mulderij uit Vinkenbuurt (bij Zwolle). Zo heeft Pieter een doffer die vorig jaar de 73e nat. Barcelona vloog (zijn eerste duif) en nu de 138e nationaal zal gaan winnen en nu was hij zijn 7de duif! Deze doffer is gekweekt uit een doffer van Willem Mulderij en een duivin van Simon van ‘t Hof uit Kruiningen. Na 10.30 uur had Pieter verdere aankomsten om 11.27, 12.06, 12.10, 12.17, 12.45, 12.57, 13.07, 14.06, 14.20 en 14.43 uur en dezelfde dag had hij er 21 stuks thuis. Op zondag morgen hadden om 8 uur nog 4 duiven meer zich in Driewegen gemeld. Zijn vierde duif om 12.10 uur is trouwens de nestzus van ‘Catalana‘ en zij zal de 58e nationaal gaan vliegen. Een nestpaar met de prijzen 1 en 58 mag wel bijzonder heten. En begrijpelijk krijgen hun ouders nu een speciale status. Pieter heeft zo‘n 30 kweekkoppels die hij elders heeft ondergebracht en aan de hand van de Barcelonaresultaten wordt er daar tussen geselecteerd.


Nestspel
Barcelona is dit jaar in Driewegen de enige grote-fondvlucht die gespeeld wordt/is. De jaarlingen zijn niet naar Agen gegaan en zijn tot en met de dagfond ingespeeld. Alle meerjarige duiven worden op Barcelona gespeeld en ‘Catalana‘ vertrok op jongen van 5 dagen naar Barcelona. Bijna alle koppels vertrokken op jongen van 3 tot 6 dagen en een paar gingen mee op eieren. De Barcelonaduiven zitten op drie afdelingen die met elkaar in verbinding staan. Op die afdelingen zijn wel 50 bakken maar ‘Catalana‘ en haar nestzus zochten een ander plekje uit. ‘Catalana‘ had haar nest op de grond en wel onder een schuin gezet plankje. Haar nestzus had het hogerop gezocht en ging broeden in de spoetnik. Pieter liet de twee hun gang gaan omdat ze die plekjes graag zelf wilden hebben. De fondduiven bleven in Goeree tot eind maart bij elkaar op schabjes voor de gesloten broedbakken. Daarna werden ze gescheiden en zo zijn ze ook ingespeeld tot en met de dagfondvlucht Issoudun. Na die vlucht zijn ze gekoppeld om op kleine jongen bij inkorving voor Barcelona te komen. De doffers zijn toen nog een keer op Pont St. Maxence gespeeld en de duivinnen op Duffel. Zo‘n drie keer zijn de duiven voor Barcelona nog zelf vanuit België opgeleerd voor een vlucht van 30 of 60 km. Dan gingen eerst de duivinnen los en een kwartier later de doffers. Toen Pieter bemerkte dat zeker de doffers eind april vorm begonnen te krijgen is hij de duiven krapper gaan voeren toen ze gescheiden zaten. Op nest voor Barcelona trainden de duiven twee keer per dag en wel ‘s morgens zo vroeg mogelijk en ‘s avonds rond half negen. En dan gaat alles verplicht buiten.

Nakijken
De maanden voor Barcelona heeft Pieter Goeree zijn duiven regelmatig bij Belgica-de Weerd in Breda laten nakijken. Daar werd hij dan geholpen door Jan van Wanrooij en/of Domien van Acker. Ook kregen de duiven in het begin van het seizoen een geelkuur en een week voor Barcelona kregen ze nog een kuur voor de ‘koppen‘ van enkele dagen. Pieter stelt dat goede duiven de basis voor succes zijn maar dat je er verder wel het nodige moet voor doen om ze zo optimaal mogelijk aan de start te brengen. Op het moment dat ‘Catalana‘ van Barcelona viel was Johan Rentmeester uit het naburige Overzande juist komen ‘aanwippen‘ en hij had juist gezegd dat er in Nederland nog geen Barcelonaduiven waren. De schrik, blijdschap en emotie waren bij Pieter groot toen daar plots een eigen Barcelonaduif arriveerde. Johan had zelf trouwens duiven op Dax mee en die konden even goed aankomen. In de uitslag van de afdeling Zeeland zien we dat hij om 15.29 uur een goede prijsduif van Dax kon klokken. De belangstelling voor postduiven had Pieter trouwens al op vroege leeftijd. Zo ging hij al vaak kijken bij zijn ‘oom‘ Ad van Merrienboer in Oost-Souburg. Pieter is werkzaam in de bouw als zelfstandige en is gespecialiseerd in het ‘leggen‘ van betonnen vloeren en in dit kader wordt dan gesproken over monolietvloeren en vlinderen. En op dit vlak is er veel werk en ook voor hem. Daarnaast is Pieter het eigen huis aan het verbouwen en woont hij voorlopig een paar huizen verder. Naast de duivensport dus veel ander werk en dan zal moeilijk allemaal te combineren zijn. In het duivenseizoen 2022 telde maar één vlucht en dat was Barcelona. En daarop is zijn droom wel uitgekomen. Er is gericht naar alles toe gewerkt. Een grote ploeg is twee keer gespeeld op Barcelona om ze uittesten en te kijken wat ze in hun mars hebben. En een flink aantal duiven blijkt voor dit werk ‘geknipt‘ zijn. Met als ultiem hoogtepunt de 1e nationaal en 4e internationaal met ‘Catalana‘. Met recht mogen we Pieter Goeree uitroepen tot de nieuwe Barcelonavedette van ons landje!
Ad van Gils

Deze week heb ik als een hele bijzonder week ervaren.
We zullen beginnen met de jonge duiven die ik dinsdag avond voor het eerst ingekorfd had voor een oefenvlucht vanuit Duffel( 90km).Ik had er precies 40 en die had ik 4 keer weggebracht en één voor één gelost op 10 km en toen 2 keer op 20 km en ook weer één voor één. Ze kwamen goed en strak thuis en waren in prima conditie.
Woensdag morgen werden ze om 7.45 gelost in Duffel en even voor 9 kwam er een jonge doffer terug. Dat is één en nu gaan we aftellen, dacht ik. Maar dat aftellen duurde wel erg lang en daar ben ik feitelijk nu nog mee bezig. Rond de middag waren er 10 thuis en al deze duiven waren behoorlijk de weg kwijt. Na de landing op het hok kon ik totaal geen contact met deze jonge duiven krijgen.
Ze bleven als gehypnotiseerd recht omhoog kijken en er was op geen enkele manier contact met hun mogelijk. Ze reageerde gewoon nergens op en bleven minuten lang zo zitten. Rond 5 uur kwam nummertje 16 en na achten kwam er nog één en dat was het dan, gewoon 23 van de 40 weg. En ook geen duif meer gezien ,allemaal voorzien van telefoon strips, ze zijn gewoon weg en van de aardbodem verdwenen.
Vaak gelezen dat zoiets gebeurt maar ik verspeelde in mijn carrière als duivenmelker amper jonge duiven. Gedeelde smart is halve smart en we waren niet de enige duivenliefhebber uit deze regio die heel veel jonge duiven missen.
We werden onder de noemer “blauw” gelost (oostelijk gedeelte Zuid-Holland) om kwart voor acht, de twee andere los groepen die later los gingen hadden amper verliezen volgens de convoyeur. Wat er gebeurd is zullen we nooit weten maar het is een hard gelach als je meer dan de helft van je jongen kwijt raakt. Als je meer dan vijftig jaar met duiven speelt dan heb je al aardig wat eelt op je ziel en ga je verder met wat je nog hebt zonder daar in te blijven hangen.
Maar Lida die met deze jonge duiven een speciale band had en ze bij naam noemde heeft er een flinke tik van gekregen. Als zij deze jonge duiven voerde was het een lust voor het oog om te zien hoe de duiven op haar reageerden. Vooral als ze bijna uitgegeten waren en Lida nog wat uit de hand voerde zat ze van onder tot boven onder de duiven. Ze was er echt een paar dagen goed ziek van. Gelukkig hebben we nog een tweede ronde en daar gaan we nu mee aan de slag.
Dan de oude duiven,voor Niergnies hadden we de Bordeaux duiven en de “539” ingekorfd. De “539” zit tussen de Bordeaux duiven dus het hele hok oude doffers was mee. Ik heb deze duiven ingekorfd alleen om te resetten zodat we ze over veertien dagen weer op een dagfondvlucht kunnen spelen. Geen verwachtingen dus, maar wel knap dat mijn eerste duif van Bordeaux, een week later gewoon weer prijs vliegt van een vitesse vlucht.
Dan Chateauroux ,we hadden 30 duiven ingekorfd die er prima opstonden. Het leek een mooie vlucht te worden, op tijd los en een kalm tegen windje. Vooral onze duivinnen stonden er prachtig op en waren in goede doen. We verwachtten de duiven zo rond 15.00 maar dat bleek te overmoedig te zijn want het duurde tot bijna 10 over 4 voordat de eerste duif zich meldde,prachtig om te zien en precies uit de lijn kwam één van onze beste doffers “de 961” aan scheuren.
Hij ging zo hard en snel dat buurman Arie en vier letters bij hem in de tuin hem niet hebben gezien terwijl hij recht over hun hoofd is gevlogen. Na melding bleek dat we mooi op tijd zaten. Dan komt nummer twee ruim 10 minuten later en dan bekruipt mij een onbehagelijk gevoel. Ook dit is een doffer maar deze doffer zou niet in staat moeten zijn om onder normale omstandigheden onze beste duivinnen voor te vliegen. Langzaam en met grote tussenpozen druppelen onze duiven naar huis en dan stopt het voor meer dan een uur en zijn er 18 thuis.
Rond 20.00 moeten we afslaan en mis ik nog 10 duiven waaronder 2 teletekst duivinnen.
Ondertussen heb ik een gesprek met mijn Belgische vriend Geert en die had Sermaise gevlogen met de jonge duiven en dat werd ook een behoorlijke draak van een vlucht met veel achterblijvers. Ook Cahors liep ondertussen voor geen meter ,dus ben ik na het inleveren van mijn klok direct naar huis gegaan in de hoop nog wat duiven te kunnen zien vallen en verzorgen. Toen ik thuis kwam werd ik nog ongeruster want er was geen veer bijgekomen.
Toch maar weer buiten (met jas aan) gepositioneerd en gewacht en dan gebeurd het ongelooflijke en vallen er vanaf 21.00 in ruim een half uurtje tijd gewoon 8 duiven,allemaal uit de vluchtlijn en niets aan te zien. Gelukkig zaten daar onze twee TT duivinnen tussen en konden we weer gerust gaan slapen.
Een hele bijzonder vlucht waar we niets van begrijpen. In de club vlogen we de 1e prijs (112 d) en in afd. 5 begonnen we met de 54e prijs tegen 5706 d en 30/16. In het rayon van de kring waren er 2 duiven sneller. Al met al een bijzonder weekje waar we geen goed gevoel over hebben.
Fijne zondag verder.















|
Het idee om op woensdag in te korven kwam van de ZLU. De andere inrichters zagen hier in 1e instantie geen heil in. Ons initiatief om op woensdag in te korven, kreeg een 10. Het werd overal met lof ontvangen. Een dag later volgt de hele int. duivenwereld de ZLU. Niet te geloven, eerst kon niks, en dan kan alles.
De Limburgse duiven worden traditie getrouw opgehaald door Afd. Limburg, nu alle duiven naar Rucphen gaan, i.v.m. kostenbesparing moet de chauffeur Ralf Lemmens een ritje Rucphen maken na het ophalen in het Limburgse
Enige beelden uit het Limburgse land:
















FOND IN HET GROENE HART
NIC De Snelvlucht Bodegraven
Pieter Vreeling overtuigend winnaar ochtendlossing Bordeaux
Na een gedwongen periode van 30 dagen op de strafbank te hebben gezeten vanwege de vogelgriep in onze regio mochten de marathonliefhebbers op 28 juni eindelijk weer inkorven. Deze tweede vlucht in een reeks van vijf was er één uit de bekende wijnstad Bordeaux. Onder stralende omstandigheden en een kalme z.o wind werd er om 07.30 uur gelost. De verwachting van een mooie vlucht kwam helemaal uit. Pieter Vreeling uit Bodegraven had 8 duiven ingekorfd op deze Bordeaux en met de wetenschap dat er reeds een aantal duiven in de voorvlucht waren gearriveerd ging hij letten en dat leverde kort daarna een zeer vroege aankomst op. Zijn jaarling nestduivin NL-21-1195022, die als 7e getekende de mand was ingegaan viel na een korte aarzeling op de aankomstantenne die 18.21.14 uur als tijd van aankomst aangaf. “Dat moest een vroege zijn” waren Pieters eerste gedachten. Uiteindelijk bleek deze tijd – snelheid 1367 m.p.m. - , in heel Zuid-Holland de winnende te zijn. In haar stamboom zien wij enkel topduiven, zoals “Othello”, “Leroy” en “Fortuin”. De overwinning, ook in groot verband, is Pieter ( die één van de drijvende krachten binnen ons NIC is ) van harte gegund. Prijs twee valt aan de oever van de Oude Rijn en wel bij Bert de Graaf in Alphen a/d Rijn. De prijzen drie, vier, negen en tien zijn voor Theo Wijfjes uit Nieuwveen, die bovendien een prachtige serie draait. Prijs vijf is voor John Rimmelzwaan uit Alphen a/d Rijn, vlak voor Martin Wijtman uit Bodegraven ( prijs zes ), Paul Scharleman uit Gouda ( prijs zeven ) en de Combinatie Jan en Greet Toor uit Waddinxveen ( prijs acht ). Het concours wordt om 20.42 uur gesloten op één van de verste afstanden, zodat van een mooie en snelle Bordeaux kan worden gesproken. Fraaie series waren er van Richard Hassling ( 17/11 ) en Paul v/d Boogaard ( 8/6 ). Van de 21 deelnemers stonden er 18 op de uitslag. Komend weekend een herkansing op de tweede vlucht, nl. Cahors.
NIC de Snelvlucht 1714, Bodegraven
Bordeaux, 218 duiven
De eerste twintig:
1-11 Pieter Vreeling ; 2 Bert de Graaf; 3-4-9-10-12 Theo Wijfjes; 5-14 John Rimmelzwaan; 6-19 Martin Wijtman; Paul Scharleman 7; 8 Jan en Greet Toor; 13-17 Paul v/d Boogaard; 15 Comb. Rijneker; 16-20 Richard Hassing; 18 Mario de Vogel
Henk Vink

Door het meerdere keren uitstellen en op maandag lossen van Pau (Bordeaux) werd het inmanden van de duiven voor Agen verplaatst naar woensdag en met een lossing op zaterdag. Het laatste weekend van juni en het eerste weekend van juli is het altijd een drukte van jewelste op de duivenkalender. Op de wedvluchtprogramma‘s staan voor vrijdag de nationale grote fond vlucht met ochtendlossing vanuit Bordeaux/Ruffec gepland. Op zaterdag dan de lossing van Internationaal Agen ZLU. En op zaterdag ook een Grand Prix Train Grande Vitesse midfond vlucht. En een weekend waarop in veel afdeling ook de opleer- of trainingsvluchten voor de jonge duiven beginnen. Dan op maandag weer inkorven voor de volgende internationale marathon vlucht, n.l. Barcelona. Pffff, petje af voor de medewerkers in de inzetlokalen of inkorfcentra.
Op zaterdagmorgen was de weerssituatie op de losplaats Agen goed. Er was geen bewolking en haast geen wind en een temperatuur van ca. 19°. In het begin was de wind op de vluchtlijn zwak en voornamelijk uit oostelijke richting. Op de vluchtlijn draaiend naar Zuidoost tot Zuid en geleidelijk toenemend. De temperatuur zou maxima 21-24° bedragen. Om 6.30 uur klonk het sein tot het lossen op de draf- en renbaan, de Hippodrome de Beau aan de Avenue du Quercy in Beaumont de Lomagne.
De inrichter, Les Amis du Bordeaux Télévie, zag helaas het aantal internationaal ingetekende oude en jarige duiven teruglopen naar 33.615 en dat waren er 2.110 minder dan 2021. Ook in Nederland werden er minder duiven ingemand. Nu waren het er in totaal 12.211 en in 2021 waren dit er 13.700. Bij de jaarlingen zaten er 6162 in de mand en dit zijn er 642 minder dan verleden jaar toen dit er 6804 waren. Voor de heel veel jaarlingen betekende Agen ZLU de fond-doop in een mogelijke mooie carrière.
Zoals gebruikelijk werden er zaterdagnamiddag heel wat Pc‘s, Laptops, I-pads en I-phones tevoorschijn gehaald om de eerste aanmelding vanuit Frankrijk op de site van Pipa te zien verschijnen. De social-media zijn op deze internationale vluchten haast niet meer weg te denken. Hoe laat en waar zou de eerste melding in Frankrijk op het scherm verschijnen?
De klok wees 15.41 uur toen Pascal Pourchaux in Bouvigny, in het westen van Frankrijk, de eerste jaarling meldde op een afstand van 736 km. Snelheid 1335 m/min. Al heel snel werd duidelijk dat de duiven door de oostelijke en zuidelijke wind, de kustlijn hadden gevolgd. De aanmeldingen getoond via “Radar" op de PIPA site gaven dit duidelijk aan. Allen werden gemeld uit het noordwesten van Frankrijk en later ook in het westen van België. De eerste jaarling in België werd gemeld door de bekende topmelker Gino Clicque uit Wevelgem. Hij klokte zijn eerst-getekende jaarling om 16.12 uur op een afstand van 787 km. Dit zou een snelheid geven van 1350 m/min. Hij zou internationaal winnaar gaan worden. In Nederland begon de spanning toe te nemen. Ze zouden nog een uurtje moeten wachten. En zoals verwacht kwam de eerste melding van een jaarling uit Zeeland en wel uit Westkapelle. Het was de combinatie Dennis Verhagen en echtgenote Sandra Buyl die om 17.17 de eerste jaarling meldde. Hun afstand was 868 km en dit zou een snelheid geven van 1341 m/min. Ze stonden al snel bovenaan de ZLU meldlijst. Het hek was van de dam. Wie zou er nationaal gaan winnen bij de jaarlingen? Het werden uiteindelijk toch Dennis en Sandra Verhagen- Buyl.

Een ongelofelijke ervaring
Dennis en echtgenote Sandra zaten samen met Dennis broer Alex en diens echtgenote Jessica in de hof e wachten op de aankomsten van de duiven van Agen ZLU. Broer Alex is zijn buurman en eveneens actief duivenliefhebber. Met Alex heeft hij nog jaren samen gevlogen onder de naam Gebr. Verhagen. Dennis en Sandra hadden 24 jaarlingen mee, waarvan er 7 meegingen als weduwnaars en 17 welke op nest werden gespeeld. De nestduiven broeden allen op eitjes van ca. 10 dagen. Dennis had al met Aart Jan Maljaars uit Zoutelande zitten bellen over een mogelijk tijdstip van aankomst. Hoe laat zou er geklokt moeten worden om vroeg te zitten nadat ze de aankomst hadden gevold op de site van de KBDB-RFCB. “Als je om rond 17.30 uur kunt pakken zit je vroeg" was de mening van Aart Jan. En dan gebeurt het. Om 17.17 uur kwam hun vale doffer, die later de naam “De Kogel" kreeg als een kogel uit het zuiden aanzetten. Dat was toch even schrikken. Na het melden in NIC Kruiningen, kwam hij boven aan de meldlijst van de ZLU te staan. En dan breken er spannende uurtjes aan. Hoe zouden ze op verdere afstanden gaan pakken. Het bleef even stil op de site eer een tweede duif werd gemeld. Alleen Gero Dijk uit Alblasserdam kwam kortbij. Toen er die avond geen snellere duiven werden geklokt op de verdere afstanden werd de nationale overwinning een feit. Daarna werd er ten huize van de familie Verhagen nog tot in de kleine uurtjes gefeest. De telefoon bleef maar rinkelen en van overal kwamen felicitaties. Zondag morgen kwam er controle van de ZLU en ook de Fotograaf Falco Ebben kwam alles op de gevoelige plaat vastleggen. Een weekend om niet snel meer te vergeten. Iets wat je niet zo snel meer meemaakt, zegt een blijde Dennis. Verder klokte ze nog om 18.23 (2x), 18.25, 18.39, 18.43, 18.47 (2x) en hadden er ‘s avonds 15 thuis. Dit resulteerde in de plaatsen 1-13-138-148-225-249- 287-598-829-830 etc. Internationaal staan ze op een voorlopige 4de plaats bij de jaarlingen.


De “Kogel"
De vale doffer welke nationale winnaar van Agen ZLU jaarlingen werd, draagt ringnummer Nl21-1236823 en werd op weduwschap gespeeld. Van Sandra kreeg hij de naam de “Kogel".
In zijn geboortejaar ging hij de mand in tot Chateaudun en als jaarling kreeg hij de opleiding tot Chateauroux. Omdat hij op de opleidingsvluchten steeds arriveerde bij de eerste duiven kreeg hij op Agen het vertrouwen van de bazen mee om als tweede getekende de mand in te gaan. En hij slaagde met verve. Voor het inmanden had hij 1,5 uur bij zijn duivin mogen zijn.
Zijn vader is de “Vale 336" van ‘18 en is afkomstig van Aart Jan Maljaars uit Zoutelande.
Gr. vader de “954" van ‘12 en heeft op zijn palmares o.a. een 3de St. Vincent (239 d), 16de Perpignan (336 d) en 47ste Barcelona (240 d) staan.
Gr. moeder is het “953" van ‘12 met o.a. een 50ste Bordeaux ZLU, 6de Pau (251 d), 4de Pau 241 d) etc.
Zijn moeder is het “Blauw 690" afkomstig van Bart van Olmen uit Broechem in België. Aangeschaft op een verkoop van een ‘goede doelen‘ project.
Gr. vader is de “736" van ‘17 met o.a. 3de Limoges (590 d) en 6de Cahors (629 d)
Gr. moeder is het “Blauw Belg 751" van ‘14.
Zie ook de stamkaart.

Basis van de kolonie.
Dennis en Sandra zochten het niet ver naast de deur om zich duiven aan te schaffen voor het snelle werk en de marathon vluchten. Voor de snelle duiven klopten ze aan bij Koen Minderhout, nu eveneens weer wonend in Westkapelle. Duiven uit de lijn van de “Geeloger" werd een basislijn. Via de competitie “Ladies League" kwamen ze in contact met de broers Frederik en Jan-Willem Dekkers uit Terneuzen en uiteraard kwamen er ook duiven van hun besten. En last but not least duiven van de Gebr. Scheele uit Terneuzen. Hieruit werden 5 koppels samengesteld welke voor het nageslacht zorgen voor de programmavluchten. Om de 15 fondkoppels te vormen kwamen er duiven van Aart-Jan Maljaars uit Zoutelande, Cas en Klaas van de Graaff uit Arnemuiden en Bart van Olmen uit Broechem België (is moeder winnaar Agen).
Een toppertje met het “Goudklompje".
Met voornoemde basisduiven behaalden ze o.a. in 2018 de 3de Nationale Asduif Dagfond. Verder bezitten ze een topduif in de naam van het “Goudklompje" van 2018. Ze vloog als jaarling 21ste Nat. Agen Jrl. (3.940 d) en 33ste Intern. (10.616 d). Daarna ging ze naar Narbonne en vloog de 3de Nat. (3829 d) en werd 26ste Int. (8284 d). Ze werd toen Beste Europese Jaarling ZLU. Dit seizoen vloog ze weer de 188ste Nat. Bordeaux (Pau) (4891 d). Nu mogen ze de 1ste Nat. Agen ZLU Jaarlingen tegen 6.162 duiven aan hun erelijst toe gaan voegen. In IFC (Internationaal Fondcentrum Centrum) Zeeland stond ze ook al divers keren op het erepodium. Ze timmeren al aardig aan de succesweg.
Zowel programma- als fondspel
Dennis, 44 jaar, was als kleuter van 5 al geïnteresseerd in de duiven van buurman Van Alfen. In 1989 werd hij zelfstandig duivenliefhebber. Van het 2000 tot 2016 vloog hij samen met zijn broer in combinatie. Sandra, die van huis uit geen enkele relatie tot de duivensport had, vond het best leuk en zeker de omgang met de duiven. Sinds 2016 gingen ze in combinatie vliegen en vooral het accent gingen leggen op de ZLU vluchten. Dennis die ‘s morgens al vroeg op pad moet en pas in de late namiddag weer thuis is, is blij dat Sandra haast de gehele verzorging van de duiven op zich heeft genomen. Dennis springt ‘s avonds bij. ‘s Morgens om 7 uur gaan de duiven in groepen los en soms is het rond de klok van 14 uur als alles verzorgd is. In de namiddag, rond 16.30 uur herhaalt zich deze klus tot ca. 20 uur als de hokken gesloten worden.

In de hof staan een tuinhok van 13 meter lengte en is verdeeld in 6 afdelingen. In drie afdeling zitten 30 weduwnaars en in één afdeling ca. 10 koppels nestduiven, voornamelijk de jaarlingen. Daarnaast twee afdelingen voor ca. 80 tot 90 jonge duiven. In een apart hok zitten 20 kweekkoppels. Zowel kweek- als vliegduiven worden rond de kerstdagen gekoppeld en de vliegduiven brengen allen een jong groot. Is dit jong ca. 14 dagen dan wordt de duivin weggenomen en zorgt de doffer het jong tot het spenen. Tussen de weduwnaars zitten 14 doffers welke alleen op de programmavluchten worden ingemand en hoofdzakelijk op de dagfond vluchten.


De overige 16 weduwnaars worden ingezet op de ZLU vluchten. De nestduiven, welke hoofzakelijk jaarlingen zijn, worden na hun invliegperiode tot en met de tweede dagfondvlucht (Chateauroux), ingezet op Agen Jaarlingen ZLU. Ze zitten dan te broeden op eitjes van ca. 10 dagen. Als ze van Agen ZLU goed naar huis komen dan gaan er nog een aantal mee naar Narbonne, zegt Dennis. Tussen de jaarlingen zitten ook 3 koppels oude duiven welke op de komende Barcelona worden ingezet. Ze broeden dan ook ca. 10 dagen. Alle oude duiven gaan voor het invliegen mee tot en met de tweede midfondvlucht om aansluitend ingezet te worden op een ZLU vlucht. Tussen de vluchten wil Dennis er wel eens mee rijden tot ca. 30 km om er het ritme een beetje in te houden. Ook verduisterde, of beter gezegd maakte hij het hok iets donker, om ze rustig te houden. De jonge duiven worden verduisterd en na de langste dag bijgelicht. Ze gaan alle vluchten de mand en krijgen zo een gedegen opleiding.
Eenvoud troef in de verzorging
De verzorging van de duiven is vrij simpel te noemen. Zo kun je ook niet veel fouten maken, meent Dennis. Tijdens het vliegseizoen krijgen de duiven als basis de NPO en Championmix van Embregts-Theunis (verhouding 4:1) en Sandra voert ze in de potjes in hun nestbak. Een vol schepje, welk bij Prestatvit (Embregts-Theunis) zit, dient als maat. De programma duiven krijgen 3 à 4 voerbeurten voor ze de mand in gaan, de All-In-One mengeling van Koopman. De duiven welke naar de fondvuchten gaan krijgen deze laatste mengeling één tot anderhalve week voor ze worden ingemand. Nadat de duiven weer thuis zijn krijgen ze de volgende ochtend de producten Origanium Red met Octavit over het voer en twee dagen voor het inmanden krijgen ze over het voer Origanium Red met Prestavit. Het betreft hier de supplementen van Embregts-Theunis.
Medische controle
Ook medisch gezien is het bij de combinatie heel simpel. Voor het kweekseizoen begint gaat hij op bezoek bij dierenarts Diender in Vlissingen om mest en duif te controleren. In het seizoen gaat hij elke drie weken met mest en duiven op controle. Alleen op diens advies wordt er iets toegediend. Alleen na de vlucht zit er anderhalve dag BS in het water.
Tenslotte
Voor Dennis en Sandra werd het een weekend waar ze steeds van hebben gedroomd. Ooit een 1ste Nationaal winnen. Nu is hun droom werkelijkheid geworden en kunnen ze beleven wat ze vaak over andere liefhebbers hebben kunnen lezen. De roes rondom een nationale zege zal niet vlot vergeten zijn. Het meemaken is iets unieks, beamen beiden.
Dennis en Sandra van harte gefeliciteerd.
Marcel Görtzen
1e Nationaal en 1e IFC Zeeland op Agen jaarlingen voor Comb. Verhagen-Buyl.

Door het uitstellen en op maandag lossen van Pau (Bordeaux) werd het inmanden van de duiven voor Agen verplaatst naar woensdag, met een lossing op zaterdag. Om 06.30 uur klapten de manden open om bij een wolkeloze hemel, nagenoeg geen wind en een aangename temperatuur van 19 graden de terugreis te aanvaarden. Bij IFC Zeeland werden er 358 jaarlingen ingemand door 36 liefhebbers. Door de eerste meldingen in Frankrijk werd al snel duidelijk dat de duiven een hoge snelheid behaalden en dat rond 17.30 uur de eerste meldingen bij IFC Zeeland waren te verwachten. En de eerste melding kwam van het uiterste westpuntje van Zeeland bij Sandra en Dennis Verhagen-Buyl die om 17.17 uur een vale doffer als een kogel uit het zuiden zagen aankomen. Als eerste gemelde in Nederland en met een ruime voorsprong op de volgers was dit tevens voldoende voor de nationale winst. Sander Dijkema bevestigt zijn status als jong talent met de plaatsen 2 en 3 bij IFC Zeeland, nationaal goed voor plaats 2 en 9. Maar er was meer nationaal succes voor onze deelnemers. Nummer 4 Falco Schoemaker staat als nummer 17 gemeld; Henk Melis als nummer 18; Comb. F & J Provoost staan op 26 en Frank Calon op de plaatsen 27 en 29. Kortom er kan een grote afvaardiging af gaan reizen naar Limburg. Prima prestaties waren er ook van Henk Dogger met 100% prijs (1 vd 1) en met 50 % prijs van Comb. Leijs-Geerings (9/18); P. van Dongen (6/12); Jan Allemekinders (2/4); I. Vermeulen (1/2) en L. van Schouwen (1/2).
2 juli 2022 Agen jaarlingen – 358 duiven – 36 deelnemers – IFC Zeeland:
1 Comb.Verhagen-Buyl; 2 en 3 S. Dijkema; 4 Falco Schoemaker; 5 en 9 Henk Melis;
6 Comb. F & J Provoost; 7 en 8 Frank Calon; 10 Jan Allemekinders.
IFC Zeeland
Jaap Bruggeman


















Bekijk Op (de) Hoogte in uw webbrowser vrijdag 9 januari | week 2 NPO BESTUUR Voorzitter aan het woord Een gelukkig en vooral gezond 2026...
In tegenstelling tot wat men zou denken ben ik weinig commercieel ingesteld .Dat is in de loop der tijden wel een klein beetje veranderd omdat ik...