Deze postduivenblog bestaat inmiddels 14 jaar zo ongeveer. Begonnen als pionier in die tijd en inmiddels vele schrijfsels verder. Dankbaar voor trouwe lezers, dankbaar voor vele contacten en feedback. Ik zie het als verslag van eigen weten, kunnen en gedachten, tot hulp van anderen (doe er je voordeel mee). 

Leuke prestaties gehad, ook flink tegenvallende. Zo veel mogelijk het echte beleven willen opschrijven. Het is niet allemaal goud dat er blinkt hoor en laten we het simpel stellen: er moet i.p. steeds geld bij!

Op de eigen locatie gaan de jonge duiven deze week los. volop kunnen kijken en inmiddels ook wel vliegensvlug is het de hoogste tijd dat ze uitgaan. Ik hoop maar dat dit geen veren kost maar dat ze allemaal weer terug op het hok komen. 

We zijn er zo'n beetje klaar voor in elk geval om met dit leuke nieuwe ploegje opgestart te raken. Nieuw hok, nieuwe duiven (weer snelheidsduiven, geen (of amper toch) duiven die op marathons mee kunnen)... Wat er zit aan stayers is mn aangehouden als lievelingsduiven en voor enig marathonbloed voor de duiven die worden ingestuurd naar eenhoksraces. 

Erg benieuwd of de favorieten die rol ook gaan waarmaken, of welke juist positief gaan verrassen. 

Ook heel leuk en bijzonder om het met onze jongste zoon te doen. Nooit gestimuleerd maar hij is de enige van de 3 die er schik in heeft. We gaan dan ook vliegen onder de combinatienaam... 

Ben daarnaast content dat we dit jaar niet met oude duiven meedoen. Die start die op zich laat wachten is niet bevorderlijk voor de motivatie. Daarbij is het eigenlijk wel prima om met de jongen mee te doen, alleen met zo'n ploegje. Beetje specialiseren en focus op 1 groepje hebben is wel praktisch vind ik.

Ze doen het goed. 's ochtends zijn de meeste nog niet wakker (het is donker maar niet pikkedonker op het hok bij verduisteren). Ze ruien al een beetje. Alles nog op puur natuur. Het enige is ropaB in lage dosering in het drinken, goed voer en mineralensupplementen. 

• Volgende