Witstaartje is namelijk het duifje van mijn kleindochter. Natuurlijk, Witstaartje woont bij opa in het duivenhok, maar toch, Witstaartje is van mijn kleindochter.
Witstaartje is dit jaar gekoppeld aan een mooie ooievaar doffer van Joan, het jeugdlid waarvoor ik de kwekers verzorg op mijn hok.
Nu lukte het de eerste ronde eitjes niet zo goed, maar de 2de ronde gaf toch een bevrucht eitje. Spannend, het was de eerste keer dat Witstaartje een jong zou krijgen.
Mijn kleindochter woont ver weg in Brabant, dus Whatsapp is de manier om te communiceren. Regelmatig doe ik een foto op de app. Bijvoorbeeld van het eitje, waarop te zien is dat het bevrucht is. Van het eitje als het is aangepikt, als het jong er al bijna uit is, als het jong net geboren is enzovoorts.
Telkens komt er een berichtje terug. Soms wat emoticons, soms een spraakberichtje. Er is ook al een naam voor het jong bedacht.
Moraal van het verhaal? Kleindochter die wat mee krijgt van de natuur? Kleindochter die misschien wel duivenmelkster wordt?
Nou nee, eigenlijk niet. Het is gewoon hartstikke leuk dat je op deze manier elkaar wat aandacht kan geven. Aanrader!
Tot de volgende!
