ULICOTEN

Weer veel klachten over roofvogels. Een video gemaakt door een duiven minnend echtpaar uit Ulicoten toont hoe een roofvogel een duif aan flarden scheurt. Een spierwitte. Is het dan inderdaad zo dat roofvogels bij voorkeur duiven pakt met een afwijkende kleur? Ooit had ik alleen maar blauwe duiven, daar was bewust naar gekweekt. Er zat EEN schalie tussen. Uit 'Olympic Hurricane' van W de Br.
Er werd er dat jaar, voor zover ik zeker weet, EEN gepakt; DIE 
REGIO BRUSSEL

Wat was guur afgelopen zondag. De Belg had niet mee gedaan. Na de vlucht zag hij dat meerdere tophokken gepast hadden, maar ook schrok hij toen hij zag hoeveel top spelers wèl hadden mee gedaan en ook met zo veel duiven.
'Sta ik nu met 0-1 achter of voor', zo vraagt hij zich af.
Mijn idee: Duiven kunnen veel hebben, die lage temperatuur lijkt me niet zo’n probleem. De stevige wind mogelijk wel. Daardoor zou ook een goede uit koers kunnen raken en als die vele uren onderweg is of moet overnachten zou het lang kunnen duren voor die hersteld is. Komt bij dat dat je veel duiven die in maart dezelfde dag niet thuis komen nooit meer ziet. Verder ‘duw je duiven die niet in conditie zijn nog verder naar beneden’.

WESTERLO
Iemand uit Westerlo wil weten hoe je kan zien waar sterke concurrentie is.
Mijn idee: Heel simpel, meerdere keren kijken naar de snelheid van de laatste prijswinnaars en vergelijken.

REGIO BERLAAR
Schreef hier eens over iemand uit de regio Berlaar. Een flink eind in de 80 maar FIETST dagelijks NOG 2 maal naar de hokken, 7 km van hem vandaan. ‘Stil zitten is het nieuwe roken’ zal ook hij denken.

RIJSSEN

Iemand uit Rijssen vraagt of het ver genoeg is als hij de oude duiven tot 40 km lapt.
Volgens mij meer dan genoeg zelfs. 15 km volstaat naar mijn idee ruimschoots.

ROEMENIE   

Alexandru Roemenie laat weten dat het daar zo’n beetje mode wordt jongen in open volieres te houden en pas vrij te laten als ze 70 tot 100 dagen oud zijn. Heb hem gezegd dat 100 dagen hier betekent hoog tijd om te lappen.
Oefening baart kunst wat betekent jong beginnen voor mens en dier. 

SLOVAKIJKE

Hallo, Mr. AD
I have been racing pigeons for 7 years. It is only thanks to you, your articles and observations that I have an Olympic pigeon. I really enjoy reading your articles from the very beginning, I have read them completely a few times both in English and Dutch. I plan to visit the Olympics in Dortmund, I hope I will be able to thank you in person.  Best regards, Martin Macej, Slovakia

MAROKKO
A, weer iemand uit Marokko die vraagt waar hij het best aan betaalbare prijs goede duiven kan kopen. Heb gezegd dat ik geen namen (meer) geef. Want.. mocht het niets zijn, en dat hoeft niet eens aan de duiven te liggen, zou dat slecht zijn voor mijn geloofwaardigheid. 

Verspilde tijd

18% van de volwassenen zou nu, in 2025, nog roken. Het merendeel dames. Nou, ‘in mijn tijd’ was dat wel anders. Bij personeels- of familie feestjes stond op elke tafel  een glaasje, gevuld met sigaretten.
Gevolg een blauwachtige walm in de zaal die zelfs de beruchte F side van Ajax ‘supporters’ jaloers zou maken. ‘Leraren die niet rookten waren mietjes.’
Daar wilde ik niet bij horen en pafte er, zoals de meeste collegae, ook in de klas lustig op los. Zoals de filmsterren die we destijds aanbaden.
Toen rookte 90 Percent van de volwassenen, een percentage dat onder duivenliefhebbers mogelijk nog groter was.

VROEG MELKER
 Als 13-jarige al ging ik na de vlucht met de klok naar de club. Tenminste als ‘we’ niet  goed ‘gepakt’ hadden.
Als een goede uitslag werd vermoed ging mijn vader zelf.
Vervolgens was het gissen hoe laat hij terug was. 
-Snel terug betekende ‘het is toch niet mee gevallen’.
-Laat terug betekende goed gespeeld.
-Heel laat terug en het liefst wat dronken betekende heel goed gespeeld.
Dan kwam hij thuis lurkend aan een sigaar zo groot als een lantaarnpaal.
Trouwens over roken en sigaren: Nog ken ik de namen van de melkers in de club die niet rookten in mijn tienerjaren. Dat waren zonderlingen. Vier van de tien.
Het aantal liefhebbers dat nu nog over is in mijn geboortedorp is weinig groter.  

WORSTELEN
Januari was elk jaar voor velen de ‘afzienmaand’.  
Talloze mensen die zich hadden voorgenomen te stoppen met roken konden tegen de muren op lopen. Maar lang duurde dat niet. Amper een maand later was er niets veranderd en rookten ze als voorheen.
Ik behoor tot degenen die vele jaren later stopten. En sindsdien hoef ik dus geen kracht termen meer te gebruiken als ik dat piep dunne ‘strikje’ waarmee pakjes sigaretten werden afgedicht weer eens niet kan vinden.

DICHT !
Waarom toch verpakken zo veel mensen zo veel dingen dusdanig dat die amper zijn open of los te krijgen?
Ik heb dat erg met die zwarte plastic vuilzakken waarvan je de perforatiewand niet kan vinden. Potten met ‘kindvriendelijke’ schroefdeksels hebben me al vaak geërgerd, om nog maar te zwijgen over die koffiemelk cupjes. Wat heb ik al tijd verspild met los peuteren van dat lipje los om dan de koffiemelk recht in mijn gezicht te krijgen.
De folie op een pot pindakaas is al even rampzalig. Zo stevig gehecht dat er een mes aan te pas moet komen dat zo scherp is dat je er maar beter een verbanddoos bij koopt. Zoals bij een blikje haring in tomatensaus.
Die talloze verspilde uren aan nutteloze zaken heb ik wel goed gemaakt door geen nutteloze tijd meer te verliezen met ‘de duiven’.         

GELEERD
Zo werkte ik vele jaren met een dubbel stel drinkbakken. Een bak op het hok, de andere stond onderste boven te drogen. Het idee was tricho weg te houden. Die ziekteverwekkers (protozoën) vermenigvuldigen zich namelijk in (vooral warm) water kon je overal lezen. En inderdaad, sindsdien weinig last van geel meer.
Omdat ik zo slim was met dat dubbel stel drinkbakken? Nee hoor, helemaal niet. Want later hoorde ik van sportgenoten dat geel ook voor hen nog amper een probleem was. En die hadden NIET met een dubbel stel bakken gewerkt. Jos Joosen ververst het water zelfs helemaal niet. Die giet gewoon bij en presteert.

LAPPEN 
Maar ik leerde meer tijd besparen.
Zo zou je ook, als je gaat ‘lappen’, best minstens 5 minuten moeten wachten alvorens de manden te openen. Duiven moesten even de tijd krijgen zich te oriënteren. Klinkt alleszins redelijk dus deed ik dat ook maar. Maar het werd al gauw slechts 3 minuten wachten, toen 2, toen 1. Tot de dag kwam dat, eenmaal aangekomen op de ‘losplaats’ de manden meteen uit de kofferbak werden gehaald en ook meteen geopend.
Geen verschil met die keren dat vaak minuten werd gewacht.

LICHT EN DONKER  
Neem ook ‘bij lichten’. Zoals bijna iedereen begin ik een dag of tien voor het koppelen einde november bij te lichten. Tenminste bij de doffers. Op het duivinnenhok is geen licht.
Omdat ik nogal vlug van begrip ben (😉) dacht ik ‘en als ik dat nu eens bij de doffers alleen zou doen?’
Want zo ben ik nu eenmaal. Eigenwijs en wil niets weten van horen zeggen.
En opnieuw, geen probleem met kweken met alleen de doffers die gelicht waren.
Het opheffen van de verduistering bij jongen en ook het los laten is nog zo iets.
De logica volgend, zou je dat geleidelijk moeten doen. Zodat ze even kunnen wennen aan het daglicht. Ik lette er niet op. Als het daarvoor de tijd was (begin juni) werd de verduistering van de ene op de andere op geheven.
Dat doen er velen, maar hier gaat ook meteen het raam open.
Zo ‘hangen’ jongen in de lucht die een halve minuut eerder nog in het donker zaten. En opnieuw; geen probleem.   

VOEREN
Ludo Claessens, en dat was een fijne, vond/vindt voeren het minst belangrijke in duivensport. Misschien een beetje ‘er over’ maar feit is dat vandaag de dag op steeds meer tophokken de duiven het hele jaar hetzelfde voer krijgen.
Een greepje van dit, twee greepjes van dat en dat elke dag anders? Met zo iets heb ik me trouwens nooit bezig gehouden. Om maar te zwijgen over een half procent meer of minder van dit of dat.
De vasthouders werden zelfs slechts eens per maand gevoerd. In een zogenaamde zelfvuller. Bespaart ook moeite en tijd.

RINGEN
Ook telkens naar het hok lopen om jongen te ringen is hier verleden tijd.
Als de duiven met eieren liggen worden voor elk koppel ringen aan de broedbak gehangen. Om te ringen als het nodig is en ik toch op het hok ben.     

BELLEN
En dan al dat bellen tijdens een beroerde vlucht:
‘Hallo mevrouw, met S. Is Piet in de buurt?
Met wie spreek ik?
Met S. Of Piet in de buurt is?
Die is aan het letten.
Weet ik, maar kan ik hem even spreken.
Ok. Ogenblikje. Even stilte, dan:
Hallo met Piet.
Met S. Gaat het bij jou ook zo beroerd?
Man hou op, ik heb er nog maar 2 van de 12.
O dan mag ik niet klagen. Heb er nu 3 van de 14. Als dat maar geen rampvlucht wordt Piet.
Zeg dat wel.
Wat een verloren tijd weer die gesprekken zoals ze altijd waren.
Anno nu kijken we op de gsm en weten genoeg.

• Volgende