- zondag 08 maart 2026
Afgelopen week drie middagen een rondje Kempen gedaan. Vooral om te zien of er al van mijn lievelingsvogels terug waren, waar en hoeveel. De laatste jaren veranderde weinig. Dat ik een grutto zag is minstens een halve eeuw geleden, wulpen, of beter EEN wulp, een jaar of tien.
LIEFDE
Wat houd/hield ik van die vogels. Grutto’s die elkaar soms met zes luid krijsend achterna zaten. Ook het langgerekte geluid van de wulp was/is puur genieten.
Met kieviten heb ik altijd al iets gehad. Als twaalfjarige haalde ik al een streekblad om dat ik als eerste een ei had aangeboden aan de burgemeester. Van harte ging dat niet want dat kostte me geld.
Een beetje kievitseierenzoeker kon toen op korte tijd veel verdienen.
Net voor het vliegseizoen vond je de meeste eieren wat voor een studerende tiener als ik heel gelegen kwam.
In elk dorp was wel een club (In Ravels en Arendonk drie) en spelen om geld was destijds de grootste aantrekkingskracht van duivensport.
Anders dan clubspel hadden we overigens niet. Uit omringende dorpen kende ik niet een liefhebber, terwijl er toch enorm veel waren.
GESCHAAMD
Je kan overigens niet geloven hoeveel kieviten er hier destijds zaten. Als ergens een paar weilanden naast elkaar lagen zaten er kieviten. In 'ons dorp' had ik ‘last’ van twee andere ‘klussers’ (eieren zoekers).
Twintig eieren op een halve dag was heel gewoon, de schaamde nadien evenzeer. Eieren van grutto’s en wulpen vond je ook en die werden en passant meegenomen.
Die hadden geen waarde en werden uitgeblazen. Hoewel ‘Geen waarde?’ Dat was toen!
OPVALLEND
Op die Kempentochtjes viel op dat (zo lijkt het toch) sommige vogels in aantal zijn toegenomen. Met name eksters, meesjes, roodborstjes en buizerds.
Bizar dat we in een tijd zijn beland dat je meer buizerds ziet dan mussen.
Want waar zijn die in 's hemelsnaam gebleven?
Wat ik vroeger nooit zag maar nu bijna dagelijks zijn die grote zilver reigers. Spierwit, en meestal doodstil met lange gekromde nek in een weiland.
Over ganzen wil ik het niet hebben. Die zie je hier zo veel dat ik er een hekel aan begin te krijgen.
GEDAAN
Geld verdienen met kievitseieren zoeken is al heel lang verleden tijd, komt mooi uit, want dat is poelen ook.
En duivensport bijna menen pessimisten die zichzelf realisten noemen.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
FOUTEN M.B.T. HOUTEN (28-02-26)
Het moet nu ongeveer 32 jaar geleden zijn dat een man hier aanbelde, vergezeld van zijn toen 19-jarige zoon.
De zoon zat in zijn laatste studiejaar zoals men hier zegt, hield van duivensport en hij was gekomen om te vragen of ik hem wilde helpen.
Hij was iets heel groots van plan, vreesde het niet alleen aan te kunnen en zat verlegen om hulp en vooral goede raad.
Toen hij had uitgelegd wat hij voor ogen had moest ik hem teleurstellen. Ik was zeker niet te beroerd om jonge gasten te helpen, maar dan moest ik er wel in geloven.
In zijn plan geloofde ik niet.
Veel te groots opgezet en als 19 jarige helemaal van voor beginnen?
Die jonge man heette Pieter Koss. Zijn plan was een jaarlijks terugkerende duivenhappening voor alle duivenliefhebbers.
Vandaag, 28 februari, was in Houten de zoveelste manifestatie van wat eens een droom was van een tiener.
Zelfs de jaarlijkse manifestatie van de NPO destijds kon de biezen pakken. Die werd onder gesneeuwd door het project van de jeugdige Pieter.
Proficiat en heel veel respect Pieter. Ik zat er helemaal naast.
NIET IN MINEUR
Maar die dag eindigde niet helemaal in mineur. Ik zie nog voor me hoe we met drie in de tuin stonden te vernikkelen van de kou.
De duiven moesten aankomen van Pont bij een stevige ijskoude tegenwind.
Ze hingen aan elkaar. Mijn dag was goed. Zijn goede dagen zouden volgen.
En met hem zouden vele duizenden bezoekers vanuit meerdere landen genieten van het grootste duiven sport evenement in West Europa.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Meer overlast
De nesten waaruit die eieren verdwenen stonden niet op de bodem nee. Dat maakte het zo vreemd.
Die moesten toch zijn gevallen? En daarom moest je toch restanten van schalen zien?
Maar ik ben lang niet de enige.
-H uit Zeeland liet weten dat ook eieren van kippen niet veilig zijn wat hij verduidelijkte met een grappige
anekdote. En wat humor is in deze tijd meer welkom dan ooit.
- A uit West Brabant heeft al 8 maanden last van ratten, ving er 20 en toch vreest hij dat hij de strijd aan het verliezen is.
-T (Belgie) maakte het al mee dat jongen van een dag of 12 uit het nest werden gesleurd en half opgevreten.
-Een Zuid Hollander 'wordt er ook gek van'. Van zijn duivenhok (vlak bij het water) heeft hij zelfs de kleinste toegangen met fijn gaas gedicht maar nog komen ze er in. Hij ziet dat aan de restanten van zonnebloempitten. 'Het zijn geen dieren meer in het wild maar ze cultiveren zich steeds meer', zo schrijft hij.
Omdat er zo veel mee mensen bij komen wordt het leven in de stad voor veel dieren inderdaad steeds gewoner. Apen leven al in centra van grote steden, in Amerika zouden nergens zo veel slechtvalken zitten als in New York.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik begreep het niet. ‘Dat koppel links onder had toch eieren?’
Ik vergeet veel, maar hier was ik zeker van. Hoe zo konden die zo maar weg zijn?
Wat was er gebeurd?
Kapot gevochten ligt het meest voor de hand, maar dan vind je toch stukken van de eierschaal?
Twee keer gezocht, niets gevonden. Wel een koppel dode jongen van enkele dagen oud. Hoewel ik in die dingen makkelijker ben (geworden), want hoe groot, of beter hoe klein is de kans op een super, het liet me niet los.
Dat werd er niet beter op toen ik WEER een koppel eieren miste.
‘Spookt het op mijn hok of in mijn kop?’ zo vroeg ik me af.
DUIDELIJK
Een uurtje melken met een streekgenoot bracht duidelijkheid. Bij hem was alles nog een graadje erger. Waar hij normaal een kleine 40 jongen had moeten hebben waren het er amper 15.
Die 'rot ratten' waren de oorzaak van een deels mislukte kweek. Eieren die opeens weg waren? Daar schrok hij al lang niet meer van.
En ratten bleek ook mijn probleem. Hoe die het presteren eieren te jatten zonder die te breken is nu de vraag waarop ik geen antwoord heb.
NIEUWS
In een of andere nieuwsuitzending hoorde ik dat het ooit op 1 april nog sneeuwde. Het verbaasde me. Ben namelijk zeker dat ik ooit twee maal mee maakte dat duiven midden april tijdens een sneeuwbui arriveerden van vluchten die tot onze verbazing goed af liepen.
Contact opgenomen met twee (ook) oudere liefhebbers en die verzekerden dat ik gelijk had. Ook zij herinnerden het zich nog.
SLECHT NIEUWS
Het slechte nieuws van vandaag is dat Duits duivenicoon Wolfgang Roeper is overleden. Met hem verliest duivensport een van de grootste ooit. Hij was een bijzonder goede en ook geslepen liefhebber, door iedere Duitser gekend en gewaardeerd. Dat hij vaak omschreven werd als ‘Der alte Fuchs’ zegt genoeg.
