Petrus Stas

Voor 03 november 2025 hadden we onze hoop gesteld op één nieuw beleid. Na 3 maanden bestuur is onze hoop vervlogen.

Van de vele gemaakte beloftes komt waarschijnlijk niets in huis, de lang verwachtte ommekeer zal er waarschijnlijk niet komen.

Democratie, Communicatie, Transparantie en eerlijke duivensport, waren en zijn holle woorden gebleken. Eigenbelang primeert weer boven het echte probleem, duivensport voor de modale liefhebbers ver weg van eigenbelang, terug op de voorgrond plaatsen.

Het glazen huis staat al op instorten en dat na slechts drie maanden van bestuur.

Jaren, vele jaren geleden hadden we al een beleid gebaseerd op groot en groter en een nog groter spel. Alleen met de intenties om commerciële hokken, inrichters  en makelaars te plezieren. Onder het beleid van de voorzitters Vermeulen, De Rijst, Van Bockstaele (2x) Hermans (1j.) en Bodengien (7j.) = 24jaar, is de duivensport achteruit gegaan op alle vlakken voor de gewone liefhebbers, wat blijft er nog over aan genot. 24 jaar hebben eigenbelang gezegevierd met de steun van hun leiders, nooit was er de intenties om te streven naar eerlijke duivensport. In 2018 was een nieuwe ploeg onder leiding van Hermans en De Bosscher aan het werk met het oog op een eerlijkere duivensport. Hun was echter slechts een kort leven beschoren: In medio 2019 werden zij onterecht aan de kant gezet. Na zes jaar van volharding en procederen kregen de afgezette bestuurders uiteindelijk hun gelijk, maar intussen was het kalf al verdronken.  In november 2025 kregen we een nieuwe beleidsploeg die veel beloofde. Nu 3 maand later is ook deze groep leiders dezelfde weg ingeslagen als hun voorgangers. Wat kan de drijfveer zijn die hier achter zit?

Democratie is veranderd in dictatuur, stemminguitslagen van soevereine  algemene vergaderingen wil men van de tafel vegen. Het is dan ook onbegrijpelijk dat men, na de afwijzing van het vooropgestelde door de meerderheid van de liefhebbers—vertegenwoordigd door hun bestuursleden op de algemene vergaderingen—men alsnog de reglementen wil aanpassen. De problemen die men aan het creëren is, zijn ingegeven door alleen het  eigenbelang voorop te stellen. Men luistert ogenschijnlijk wel naar de basis maar men geeft er finaal geen gehoor aan.

De problemen met de AWC (vereniging voor Waalse liefhebbers) draait over macht binnen de KBDB. Het probleem in de provincie Luik is een afrekening van afgunst. Het geval in Vlaams Brabant draait om onoverwogen en ondemocratisch genomen beslissingen. Dit door de meerderheid van het comité en dat tegen de wil van de meerderheid van de liefhebbers. En dat alles ten voordele van eigenbelang en profileringsdrang. We vernamen vanuit de sector 3 van Vlaams-Brabant, dat er sprake is om één motie van wantrouwen aan te vragen tegen leden van het provinciaal bestuur.

Het opstellen van de Nationale vluchtkalender heeft ook niet voor eendracht gezorgd bij de groep, zelfs integendeel. Verdeeldheid is opnieuw aan de orde van de dag, waar men aanvankelijk met luide stem eendracht promootte. Het is droevig te moeten aanzien. De Belgische duivensport blijft in hetzelfde bed liggen als waarin zij al jaren verkeerd, ondanks de vele goede intenties die vooraf werden uitgesproken om daar verandering in te brengen… of … schijnt het licht nog in de duisternis. (later meer….)

Stas PJ

https://www.facebook.com/Duiven-aanmelding-496981040791030/