Door Ton Snoek en Anke Ouwehand

Het juniorenprogramma ging van start met de vlucht Peronne. De 3.025 duiven werden gelost om kwart voor twaalf en de winnende duif zou uiteindelijk om tien voor vier in Wormerveer vallen bij Jan en Joke Kaman. Met een afstand van 314 kilometer en een snelheid van 1280 meter is deze jonge duif de sterkste op de eerste juniorenvlucht in de Fondclub. De gedroomde topvorm bij de oude duiven was al aanwezig bij Jan en Joke, met maar liefst twee overwinningen op Vierzon en Bourges, maar ook bij de jonge duiven hebben ze de wind er goed onder.

De vader van de winnaar is de “383”, wel bekend door de vele teletekst noteringen en is van het soort van Richard Faber. De moeder is van het eigen soort en komt uit de lijnen van de Joke en de Peter. De lijn van de Joke zagen we dit jaar ook al bij de twee winnaars van Vierzon en Bourges, een uitzonderlijke kweekduivin. De oorsprong van de stam stamt nog van de duiven J. Loots.

Jan en Joke halen de jongen zo snel mogelijk uit elkaar. Op de eerste vluchten tonen ze nog niet voor in het inkorven. Bij de verdere vluchten laten ze de jongen ongeveer drie bij elkaar en gaan ze daarna weer uit elkaar. Dan volgt er ontspanning door een bad en korven de jonge duiven in alles rust in. Het geheime wapen in deze is misschien wel Joke die zorgt voor gezelligheid in het hok als ze bij elkaar zitten. Dit doet ze met onder andere en bloempot wat dit doffertje letterlijk en figuurlijk met hand en tand verdedigde, met snavel en vleugel.

Het voeren van de jongen is niet ingewikkeld. In de ochtend krijgen ze een beetje grit met snoepzaad en de avond worden de jongen gevoerd.

We hebben hier niet alleen te maken van duivenmelkers in hart en nieren, maar ook met echte liefhebbers. Zij combineren de liefde voor de sport en de duiven optimaal met elkaar. Jan en Joke van harte gefeliciteerd met deze prachtige overwinning.

Voor de tweede plaats gaan we naar Haarlem naar combinatie Reumann & de Jong die met een snelheid van 1260 meter trots het zilver pakken. De derde plaats is voor F. van Oostrum uit Amsterdam die zijn topper klokt met een snelheid van 1255 meter. Ook speciale aandacht voor combinatie Bosse en Zn uit Uithoorn die maar liefst vier duiven klokken binnen de top 10.

Allen van harte gefeliciteerd!

DE TOP 10
1. & 8. Comb. J. & J. Kaman, Wormerveer 2. Reumann & de Jong, Haarlem
3. F. van Oostrum, Amsterdam 4. 5. 6. & 7. Bosse en Zn, Uithoorn 9. B. Thiele, Velserbroek
10. H. Wouters, Amstelveen

02 september 2017

Eerst arriveerden de duiven vanuit Chimay (158 km). Bij Jan Antonis dook de snelste duif op de antenne en drukte een winnende snelheid af van bijna 75 km/u. Dat was uitstekend onder deze prima weersomstandigheden met een lichte kopwind. De duif had een voorsprong van vijf minuten opgebouwd op nummer twee. Jan had maar liefst 10 duiven bij de eerste twintig prijzen, maar Gerard van de Eijnden deed het percentsgewijs nog beter. Hij had 14 duiven ingezet en staat 4x in de top tien tegen 200 duiven! De kop van de uitslag: 1-3-10.J.Antonis 2-4-5-6.G.v.d.Eijnden 7-8.H.Jacobs 9.R.v.d.Eerenbeemd Van de 78 oude duiven behaalde geen enkele die snelheid van de eerste jonge duif. Hier werd met 73 km/u de zege behaald door Van De Wiel-Schreuder. De prijzen waren bij deze ervaren oude duiven wel sneller verdeeld dan bij de jonge garde: 12 minuten tegenover 54 minuten. De eerste tien: 1-3-6-10.Comb.v.d.Wiel-Schreuder 2.G.Verrijt 4-7.Trio Kwinten 5.P.Bax 8.A.Dekkers 9.M.Bartholomeus De meest prestigieuze vlucht was vanuit het Franse Sens. Hiervoor waren 146 jonge duiven ingemand om het traject van bijna 380 km af te leggen. Noortje Loos had haar jonge duiven de wacht aangezegd om eens extra hun best te doen. Deze strenge woorden hebben haar kras duivinnetje NL17-1430966 doen besluiten om met een vaartje van 71 km/u haar bazinnetje te verrassen. Gelukkig heeft het ecs de tijd vastgelegd en zag Noortje op haar gsm via Unikon Web dat de duif thuis was, want zelf was ze nog bij haar vriend Thijs. Tja, er moeten nu eenmaal keuzes gemaakt worden. Ad Dekkers zet een schitterende serie neer met 26 van de 39 in de prijzen! De snelste tien: 1.N.Loos 2-3-4-7-8.A.Dekkers 5-6-9-10.Comb.v.d.Wiel-Schreuder 

WERELDRECORD: het bedrag van 360.000.€ voor Golden Prince van Gino Clique heeft niet lang stand gehouden. De duurste duif allertijden is nu van Dhr. Daniel BUCACIUC uit Dilbeek, de Roemeense zelfstandige kan niet alleen stevige huizen bouwen. Maar hij bouwde in België aan zijn weg naar de wereldtop. Zijn nationale asduif brengt hem niet alleen eeuwige roem en glorie maar ook nog eens 500.000. € op.

WORLDRECORD: the amount of 360.000 € for the Golden Prince of Gino Clique didn't last long. The most expensive pigean all time is now from Mister Daniel BUCACIUC from Dilbeek, the Romanian self employed construction worker is not only able to build strong houses. In Belgium he paved his way to the top of the world. His national ace pigeon doesn't bring him only eternal fame and glory but also 500.000.€

Beste deelnemers en sportvrienden,
 
29 augustus, finale race Belgian Master, een dag om niet snel te vergeten.
Dat er een aantal vragen gesteld worden na deze race is voor ons meer dan normaal.
Om die reden willen we toch graag nog even enkele voorbereidingen aan de finale race verduidelijken.
 
De duiven kregen 9 voorbereidende wedstrijden voor de finale.
Samen waren deze wedstrijden goed voor een afstand van 1350 km.
Deze wedstrijden zijn allemaal zeer vlot en volgens de weersomstandigheden normaal verlopen.
De bezoekers die de aankomsten live meemaakten kunnen dit getuigen.
Een dergelijk spektakel met aankomst van 500 à 700 duiven in een tijdsbestek van enkele tientallen minuten hadden ze nooit eerder gezien.
 
De duiven werden telkens de avond voordien ingekorfd, werden in een koele loods geplaatst en kregen telkens drinken ter beschikking.
Volgens de afstand van de race werd er ’s nachts om 2 a 3 uur vertrokken naar de lossingsplaats zodanig dat de duiven ter plaatse waren minimaal 1 uur voor een mogelijke lossing.
Op de lossingsplaats aangekomen kregen de duiven onmiddellijk vers drinken ter beschikking.
 
Voor de finale race werden de duiven op zondagnamiddag ingekorfd. Tijdens de inkorving werd de vrachtwagen in de schaduw van de aanwezige bomen geplaatst.
De duiven werden per 20 in een mand geplaatst.
Eens de inkorving achter de rug, om 20 uur, werden de duiven opnieuw in de koele loods geplaatst en voorzien van drinkwater.
Op maandag om half acht vertrok het transport richting Tours.
Na 4 uur rijden, iets voorbij Parijs, werd er een verplichte stop ingelast. De vrachtwagen met open luiken stond in de schaduw van bomen en de duiven kregen opnieuw de gelegenheid om te drinken.
Om 17 uur zijn de begeleiders in Tours aangekomen.
Daar kregen de duiven eerst eten en na een half uur terug drinken voor de rest van de avond.
Onder afwisselende bewaking van één van de twee begeleiders, in de schaduw en met voldoende verluchting werd de nacht doorgebracht.
De begeleiders stonden permanent in contact met het thuisfront.
Om 6 uur ’s morgens zijn de begeleiders iets verderop naar de lossingsplaats gereden alwaar ze de duiven opnieuw van vers drinken hebben voorzien.
Om 7:30 uur, met een lichte noord oosten wind en 20 graden werd het startsein gegeven.
De duiven vormden een grote groep en zijn in de juiste richting vertrokken. In de verte konden de begeleiders nog net zien dat de groep zich splitste.
Dit laatste deed zich bijna telkens, bij elke voorbereidende wedstrijd voor. Tot daar niets abnormaals.
Het vervolg kennen we natuurlijk allemaal.
 
Wat is er gebeurd, wat is er verkeerd gelopen?
In alle eerlijkheid durven we te stellen dat er aan de voorbereiding niets verkeerd was.
 
Hadden we de wedstrijd moeten inkorten met de voorspelde weersomstandigheden.?
Bij dergelijke beslissing krijg je altijd voor- en tegenstanders.
De eerste 200 km hebben de duiven kopwind gehad, daarna is de wind gedraaid naar oost tot zuidoost.
Dat het een moeilijke wedstrijd ging worden wisten we maar, er moeten bijkomende factoren een rol hebben gespeeld.
 
Na de wedstrijd zagen we in een rapport van de website www.nieuwskanaal.com een abnormale piek van geo-magnetische storingen op 29 augustus.
Conclusies durven we daar niet uit trekken maar we durven wel te stellen dat dit zeker een invloed heeft gehad en dat de duiven wellicht op een bepaald moment de totaal verkeerde richting zijn ingetrokken.
Welke richting en hoever is vooralsnog heel onduidelijk.
 
De tweede vluchtdag was het in het westen van België slecht weer. Regen en mist teisterden de ruime omgeving van Nevele.
Een beperkt aantal duiven wist die dag en later hun hok nog te bereiken.
Met heel veel respect kijken we naar deze duiven en sturen wij ook nog een dikke proficiat naar de eigenaars.
 
Na 10 jaar Belgian Master weten we intussen dat ongeveer 1 op 7 van de achtergebleven duiven aangemeld worden door duivenliefhebbers.
Dit jaar was dit tot de finale niet anders.
In totaal werden tot voor de finale 130 duiven terug opgehaald. Hiervoor wordt nooit op een inspanning gekeken.
Bij deze ook dank aan de eerlijke aanmelders.
 
Met nog meer dan 700 duiven onderweg hadden we een stroom van meldingen verwacht.
Dit is echter niet waar.
Eén week na de finale zijn er amper 9 duiven aangemeld.
4 duiven zijn intussen teruggehaald en zaten alle vier op minder dan 20 km van Nevele.
Een 5de duif werd in Engeland gemeld en zal worden opgehaald.
Een 6de duif werd gemeld in Nederland ten noorden van Groningen. !!!!!
De overige 3 werden een dag na aanmelding terug in vrijheid gesteld. Eén in Noord Frankrijk en 2 in de regio Kortrijk.
Eén van deze duiven wist het hok in Nevele zelf te bereiken.
 
Het blijft een raadsel waar ze naar toe zijn.
Hopelijk komen er toch nog veel na eens ze wat terug op krachten zijn.
In de natuur vinden ze op dit moment voldoende voedsel en we rekenen erop dat heel veel van deze duiven daar nu gebruik van maken.
Met een juiste zuidwesten wind en een beetje zon moet dit lukken.
 
We steken ons hoofd niet in het zand en houden jullie verder op de hoogte.
 
Met vriendelijke groeten,
 
Het Belgian Master team

Dirk & Elitsa Veldhuis groot op Perpignan Door Fred Kramer

Waar iedereen van droomt werd werkelijkheid bij deze combinatie: hopen om een duif te pakken laat in de avond of midden in de nacht. Dirk ging maar om een uur of twaalf naar zijn bed in zijn blokhut in Diemen omdat het er niet naar uit zag dat er in de avond nog duiven konden vallen in de avond.
In zijn “blokhut” omdat hij bij zijn huis in het centrum van Amsterdam onmogelijk kan houden. Iedere dag sleept hij met water naar het tuincomplex in Diemen om zijn duiven te verzorgen. Met zonnepanelen kan hij zich voorzien van elektriciteit en kan hij toch zijn hobby beoefenen. Je moet er heel wat voor over hebben om onder deze omstandigheden top te kunnen vliegen. Al jaren lang. Dirk heeft het plekje overgenomen van Michel Beekman nadat deze naar Aalsmeer verhuisde.
Vermoeid kroop hij dus in zijn bedje maar rust kon hij niet vinden en ging toch rond de klok van twee uur nog maar even bij de hokken kijken. Op de kleppen niets, ook op het hok niets te zien. Plotseling zag hij op een stapelhout een bolletje zitten, dat een duif bleek te zijn. Met roepen en lokken wist hij het duivinnetje met nummer 15-1558751 om 2.35.40 te klokken. Weer naar binnen bedacht Dirk dat hij nog even moest nazien of de duif gestempeld was. Toen hij weer net buiten kwam zag hij iets vliegen, maar hij was er zeker van dat het een duif betrof. In het nachtelijk donker wist te duif niet te landen op de hokken maar dook de hoge coniferen in. Inmiddels was het gaan regenen en Dirk wist niets anders te doen dan maar af te wachten totdat de duivin aanstalten ging maken om naar beneden te komen. Dat duurde wel even. Drijfnat van het water landde zij uiteindelijk op een uur of zes op het hok en werd zij geklokt om 6.14.02. Goed voor de eerst en tweede in de fondclub en derde en zevende nationaal. Een superprestatie. De winnares komt uit het soort van John Schoemaker, waar Dirk in het verleden veel duiven vandaan heeft gehaald. Zij zat op een ideale stand van 14 dagen broeden.
Als jarige duiven gaan zij niet mee voor een overnachtvlucht. Dirk meent dat je een duif gemakkelijk kunt overbelasten en vindt de dagfondvluchten meer dan voldoende. Een duif moet uitgegroeid zijn om zware inspanningen te kunnen weerstaan en niet te breken. Wel goed opleren, maar niet teveel belasten. In dit verband verwijst hij ook naar draverijen en dressuurpaarden. Ook daar is men spaarzaam met jonge paarden om de benen en spieren goed te laten harden.
Ook gelooft hij in het ontslakken van de duiven. Zodra de vorst intreedt, gaan de duiven op rantsoen, dat wil zeggen dat zij gedurende een dag of vier tot vijf niets te eten krijgen en als een wilde duif moeten leven. Dit zorgt voor een volledige verbranding van alle vetten waarin ook allerlei gifstoffen in zijn opgeslagen. Daarna veel gerst en heel weinig gewoon voer. Zo krijg je duiven schoon aan de start en kan je duiven naar eigen inzicht en het programma weer gaan voeren. Ook op deze manier komen de duiven weer op eieren door middel van de hoeveelheid en de samenstelling van het voer op te voeren. De duiven blijven ook in de winter gewoon bij elkaar. Er wordt vrij gepaard en in principe blijven de duiven monogaam voor hun leven met elkaar gekoppeld. De jonge duiven gaan naar het jaarlingen hok en de jaarlingen gaan allemaal tegelijk naar het hok van de tweejarigen.

www.fondclubnh.nl
Vervolgens gaan zij nog een keer naar het hok van de oudere duiven. Zo heeft en houdt hij goed overzicht welke duiven naar iedere vlucht gaan.
Dirk heeft nog veel meer te vertellen, maar dat is teveel om hier te noemen. Een gedreven duivenmelker, waar de overwinning niet is aan komen waaien. Niet toevallig maar door een tomeloze inzet komt deze overwinning hem en Elitsa toe. Van harte proficiat namens de leden van de fondclub. Ook Dirk schenkt een super gefokte duif aan de fondclub voor de verkoping in november.
Op de derde plaats is het combinatie Baas & Berg uit de Kwakel, die eerder dit seizoen al een vlucht wisten te winnen.
Alle winnaars van harte gefeliciteerd.
DE TOP 10 1. & 2. Dirk & Elitsa Veldhuis, Amsterdam 3. Comb. Baas & Berg, de Kwakel 4. & 6. Comb. Verweij- de Haan, Mijdrecht 5. Kees Droog, Andijk 7. G. Rigter, Amstelveen 8. J. Hommes & Zonen, Akersloot 9. M. Peereboom, Amstelveen 10. Ed Maat, Limmen

VOORAANKONDIGING SCHENKING DIRK EN ELITSA Ook Dirk en Elitsa doen een fantastische schenking voor de jonge duiven verkoop van de Fondclub, welke in het najaar (rondom feestavond) georganiseerd zal worden.

Dirk en Elitsa bedankt voor jullie super schenking! Meer weten over de veiling en de schenkingen? Hou de website in de gaten. Alle aangekondigde schenkingen zijn uiteraard onder voorbehoud.

Door Anke Ouwehand

Na een dag uitstel konden de duiven in La Souterraine beginnen aan hun laatste dagfondvlucht van dit seizoen. Om 07:00 uur viel het startschot voor de 1822 duiven in de Fondclub. Om 16:21 uur valt de winnende duif op de klep bij Martijn en Marit Kramer uit Wormer, op een afstand van 736 kilometer en met een snelheid van 1311 meter. Een prachtige afsluiting van het seizoen voor Martijn en Marit, waar we natuurlijk meer over willen weten. We namen contact op om de felicitaties over te  brengen.

Als we de afstamming van de winnaar bekijken dan zie je dat het oude soort gemixt is met het nieuwe soort. Hoewel inmiddels al vele generaties geleden, stamt de basis uit de begin jaren 90. Toen de Tourniers van Cees Ouwehand met Van der Wegens van Martijn & Fred werden gekruist en gemixt met Zoontjes duiven. In de loop der tijd is er bij enkele nationale toppers gehaald, maar vooral een aantal bij Ruud en Dolf Bakker uit Veenendaal uit hun Koopman duiven waar Martijn en Marit goed mee zijn geslaagd. De beste duiven van Martijn en Marit zijn dus meestal een mix van oud en nieuw, zo ook bij de winnaar ‘Red Harry’. De vader is gekocht bij Team GPS en is een kleinzoon van Harry, een superkweker bij Martijn en Marit. De moeder ‘Sensation’ is half eigen soort en half Heremans en ingeteeld naar de Olympiade.

De winnaar jaarling van Martijn en Marit was als een jong niet spectaculair, heeft zijn opleiding wel gehad met 6 vluchten. Dit jaar echter drong hij zich naar voren op de eerste twee vitessevluchten door met enkele minuten voorsprong te arriveren. Alleen had hij het spelletje nog niet door en ging pas naar binnen als er een duif aankwam. In de weken daarna kwam hij nog een keer vroeg op Quievrain en op Argenton had de winnende jaarling de smaak te pakken door een 11^e NPO te pakken.

De duiven bij Martijn en Marit gaan tijdens het dagfondseizoen om de twee weken mee. Normaalgesproken worden ze dan in het tussenliggende weekend gelapt. Martijn geeft aan dat het wel een nadeel heeft : Ze worden er erg druk van en eten en trainen de dagen daarna minder. Zo hebben ze dit jaar besloten om ze niet te lappen. De eerste week na de vlucht gaan ze ’s avonds één keer los. In de tweede week vanaf zaterdag gaan ze twee keer per dag los. Ter motivatie laat Martijn wel eens wat vreemde doffers op het hok los.

Dan willen we nog meer weten over het voeren en dat is vrij eenvoudig. ’s Ochtend een potje voer in de bak wat de hele dag erin staat. ’s Avonds na de training krijgen ze vers voer. Later op de avond gaat al het voer weg en wat overblijft krijgen de andere duiven. Het gaat op de hokken in Wormer niet om hoeveelheid, maar ligt de nadruk op de samenstelling. Na de vlucht krijgen de duiven een mengeling van vet voer en kweekvoer om zo snel mogelijk te herstellen. Vanaf maandag in de eerste week alleen Zoontjes met Matador Start (zuivering met wat mais). In de tweede week vanaf maandag krijgen ze een steeds groter percentage vet voer en krijgen ze pinda’s.

Tot slot vragen we wat de plannen voor de toekomst zijn. Het moge duidelijk zijn dat we te maken hebben fanatieke melkers want het doel blijft om te excelleren op de dagfond. Martijn geeft aan dat het altijd beter kan, maar beseft zich ook dat het ene jaar is het andere niet. Met een 3^e in de afdeling en twee hele mooie resultaten op de dagfond mogen Martijn en Marit zeer tevreden terugkijken op het afgelopen dagfondseizoen. Het doel voor volgend jaar? Na drie jaar op rij een eerste in de afdeling, is het doel om volgend jaar de vierde erbij te pakken.

Martijn en Marit van harte gefeliciteerd met deze prachtige overwinning en op naar volgend jaar! En dan volgt de rest van het podium: Het zilver gaat naar Combinatie Moes uit Zaandam, die eerder dit seizoen Argenton wist te winnen. Het brons gaat naar Jan en Joke Kaman uit Wormerveer, die eerder dit seizoen zowel Vierzon als Bourges wisten te winnen.

DE TOP 10
1. M. & M. Kramer, Wormer 2. & 7. Comb. Moes, Zaandam 3. Comb. J. & J. Kaman, Wormerveer
4. R. Faber, Westzaan 5. V. Eck- de Bruin, Amsterdam-ZO 6. C. van Lammeren, Bovenkerk
8. C. van Rijn, Nes a/d Amstel 9. H. Half, Amstelhoek 10. Van Vliet/Mastrigt, Aalsmeer

VOORAANKONDIGING SCHENKING MARTIJN EN MARIT KRAMER
In het najaar organiseren wij een jonge duiven- en bonnenverkoop. Ook Martijn en Marit doen een geweldige schenking : Een jonge duit uit de Moeder van Red Harry maal een kleinzoon van DI Caprio via R.C. Bakker. Een absolute aanwinst voor ieder kweekhok!

Martijn en Marit bedankt voor jullie schenking! Meer weten over de veiling en de schenkingen? Hou de website in de gaten. Alle aankondigde schenkingen zijn uiteraard onder voorbehoud!

Sportvrienden,
Het is inmiddels september, en op het moment dat er over kampioenschappen wordt gesproken weet je dat het vliegseizoen voorbij is. Het 1e kampioenschap dat met een voorlopige status wordt gepubliceerd is de Nationale Marathon. 484 Liefhebbers hadden zich ingeschreven, en voor de winnaars moeten we naar Weurt, een klein plaatsje even boven Nijmegen.

Het zijn de gebr. Burgers, Theo en Bernard die deze mooie titel voor zich opeisen. Op de 2e plek Johan Meulendijks uit Bakel, en op 3 Pierre Stammen uit Horn. Een proficiat is zeker op zijn plaats. Even terug naar het einde van het seizoen, op 15 aug. is er overleg geweest tussen voltallig bestuur NPO en het DB van de ZLU. De ontstane kreukels in onze relatie n.a.v. de geweigerde publicatie NT 2017 zijn glad gestreken. Ook de dopingproblematiek, de controle bij de liefhebber, en de controle van de opgenomen monsters zijn punten van aandacht. Het kan niet zo zijn dat deelnemers aan internationale wedstrijden niet volgens dezelfde procedure te maken krijgen, dit geld zowel voor de manier van monsteropname als de controle bij de laboratoria. Geen enkele burgerrechter zal dit in hoger beroep ooit accepteren.

Alle aangedragen punten van beide partijen zijn aan de orde gekomen en naar tevredenheid doorgesproken, op korte termijn vind er nader overleg plaats n.a.v. de voorstellen richting KBDB. Op dit moment is ook actueel een andere losplaats Marseille, voor ons als ZLU blijft de minimum afstand van 675 km. een must, over de rest valt te praten.Op 6 sept. vindt te Thiméon overleg plaats met alle deelnemende landen. Internationaal mocht Nederland niet klagen over het seizoen, van de 9 mogelijke Internationale titels waren er 6 een prooi voor de ZLU spelers. Beter kan toch bijna niet! Eind september gaan de verzoeken tot schenking voor de Sterrenshow 2017 de deur. Het is maar dat U het weet. De bonnenverkoop is een wezenlijk onderdeel om het ZLU spel waar te blijven maken voor de toekomst. Wij zijn U zeer erkentelijk voor de schenking. Op 6 en 7 jan. 2018 vind de 59e Sterrenshow plaats in de Rodahal te Kerkrade, het weekend waarop Nederlands trots op de morgenlossingen wordt gehuldigd.

Wij hopen U allen daar weer te zien.

Namens bestuur ZLU,
Hub Wetzelaer, secr. ZLU.